Gökyüzü İnsanları Araştırması (Cilt 1)

"Gökyüzü İnsanları Araştırması", Necdet Ardıç'ın tasavvufî bir yaklaşımla kaleme aldığı, kâinattaki yaşamın sadece yeryüzüyle sınırlı olmadığını iddia eden bir eserdir. Yazar, bu düşüncesini Kur'an ve Hadis bilgilerine, ayrıca geçmiş irfan ehlinin eserlerine dayandırır^s.2. Eserin temel argümanı, insanların kendi "tutsak kutur-çemberlerinden" ve "dünya madde yerçekimi kutur-çemberinden" çıkarak, daha geniş feza araştırmaları yapmaları gerektiğidir. Bu sayede, dünyamıza en yakın insan nesli-sülâlelerinin yaşadığı gökyüzü yaşam sahalarının tespit edilebileceği öne sürülür^s.116.

Kitapta, gökyüzü âlemlerinde de belirgin oluşumların devam ettiği ve sistemin aynı olduğu, ancak suretlerin değiştiği ifade edilir^s.133. Yazar, Enfâl sûresi üzerine yaptığı araştırmalar sırasında "Âdem ve Havva"nın geldiğini belirtir ve gökyüzü insanlarıyla açık bağlantılı beyitlerin varlığına işaret eder^s.256. Bu durum, sadece bizim insan nesli-sülâlemiz için değil, diğer gökyüzü insan nesli-sülâleleri için de geçerli olduğu vurgulanır^s.201.

Eserde, yeryüzünde olduğu gibi gökyüzünde de "bâtıla iman edip de Allah'a küfredenlerin" var olabileceği, dolayısıyla "ziyana uğrayanlar" bilgisinin gökyüzü insanları için de geçerli olduğu belirtilir^s.14. Ayet-i kerimelerin delaletiyle, gökyüzünde de sayısını bilemeyeceğimiz sonsuz sayıda insan nesli veya dabbe türü sülâlelerin olacağı şüphe götürmez bir gerçek olarak sunulur^s.122. Bu tür insan nesli sülâlesinin sadece dünyamıza has olmadığı, diğer gökyüzü insan nesli sülâlelerinde de olmasının mümkün olduğu, aksi takdirde bunun Allah'ın sonsuzluğu ile bağdaşmayacağı ifade edilir^s.91. Sonuç olarak, gökyüzü yollarının ve bizim dışımızda da şüphesiz olarak gökyüzü insan ve dabbelerinin var olduğu sonucuna varılır^s.267. Ayrıca, gökyüzü âlemlerinden, sırası gelen insan nesil sülâlelerinin hesapları görüldükten sonra cennete sevk edildikleri de açıkça belirtilir^s.29. Bu muazzam sistemlerin sadece bizim insan neslimiz için değil, gökyüzü insan nesilleri için de geçerli olduğu vurgulanır^s.194.

Kaynaklar: Gökyüzü İnsanları Araştırması — s. 2, 14, 29, 91, 116, 122, 133, 194, 201, 256, 267

Necdet Ardıç, Uşşâkî tarikatının önemli mürşidlerinden biri olarak, tasavvufî irfanı çağdaş döneme aktaran bir şahsiyettir (Necdet Ardıç (Terzibaba) - Wiki). Eserleri ve sohbetleri aracılığıyla tasavvufun geniş kitlelere ulaşmasına vesile olmuştur. Kendisi "Terzi Baba" mahlasını kullanır ve "İz-T--B-" veya "İz-Terzi Baba" olarak da anılır^{s.1, 3, 251, 255}. Tekirdağ'da ikamet etmektedir ve bürosu Ertuğrul Mahallesi Hüseyin Pehlivan Caddesi No: 31/3 Servet Apt. 59 100 adresinde, evi ise 100 yıl Mahallesi Uğur Mumcu Caddesi'ndedir^s.1.

Necdet Ardıç'ın tasavvufî görüşleri, "Gayret bizden yardım ve muvaffakiyet Allahtandır" düsturuyla özetlenebilir^s.267. O, 18.000 âlemi "Vahdetinde Kesret" ve "Kesretinde Vahdet" olarak, zâhirinde ve bâtınında "Cem'ül Cem'ül Cem'ül Cem" olarak seyr eden bir "İnsân-ı Kâmil" olarak tanımlanır^s.244.

Eserleri arasında İrfan Mektebi (Hakk Yolu) ve Fusûsu'l-Hikem şerhi gibi önemli çalışmalar bulunmaktadır (Necdet Ardıç (Terzibaba) - Wiki). Ayrıca Necdet Divanı, Hacc Divanı, Lübb'ül Lübb Özün Özü, Salât- Namaz ve Ezan-ı Muhammedi'de Bazı Hakikatler (İngilizce, İspanyolca), İslâm'da Mübarek Geceler, Bayramlar ve Hakikatleri (Fransızca) ve İslâm, İmân, İhsân, İkân (Cibril Hadîs'i) gibi eserleri de mevcuttur^{s.268, 267, 272}. Necdet Ardıç'ın ekolünden gelen müellifler arasında Abdürrezzak Tek ve Terzi Oğlu Cem Cemâlî de bulunmaktadır (Abdürrezzak Tek - Wiki, Terzi Oğlu Cem Cemâlî - Wiki).

Kaynaklar: Gökyüzü İnsanları Araştırması, Cilt 1 — s. 1, 3, 244, 251, 255, 267, 268, 272

Terzi Baba, "Gökyüzü İnsanları Araştırması" adlı eserinde, Kur'an ve Hadis bilgilerine, geçmiş irfan ehlinin kitaplarına ve mantık kurallarına dayanarak gökyüzünde insan türü varlıkların olabileceği fikrini ortaya koymaktadır^s.2. Bu varlıklar, yeryüzündeki insan nesillerine benzer bir yapıya sahiptirler. Kitapta belirtildiğine göre, "gökyüzü ve yeryüzünde daha evvel yaşamış, Âdem Muhammet insan nesillerinin sülâlelerinin yaşayıp müddetleri dolduktan hesap ve kitapları yapıldıktan sonra kendi cennet ve cehennemlerine giren kimselerdir"^s.29. Bu ifade, onların da bir yaşam döngüsü, sorumlulukları ve ahiretleri olduğunu göstermektedir.

Yazar, bu "gökyüzü insanları"nın fiziksel olarak da var olduğunu ve kendi menzillerinde akıp yaşayıp gittiklerini "Levh-i Mahfuz" ve "Kitabü'l Mübin" gibi kavramlara atıfta bulunarak açıklamaktadır^s.10. Ayrıca, ayet-i kerimelerin "Allah'ın emri bunlar arasından inip durmaktadır" ifadesiyle gökyüzü insanlarının varlığını açıkça ifade ettiğini belirtir^s.147. Onlar da yeryüzündeki insanlar gibi Hakk'a boyun eğen^s.15 ve hatta bâtıla iman edip Allah'a küfredenlerinin de bulunduğu^s.14 varlıklardır. Terzi Baba, bu kavramın "uzaylılar veya paralel evren anlatımları gibi hayali ve vehimi aslı olmayan safsatalar" ile karıştırılmaması gerektiğini özellikle vurgulamaktadır^s.274. Bu, onların tasavvufî ve İslâmî bir çerçevede ele alındığını göstermektedir.

Kaynaklar: Gökyüzü İnsanları Araştırması — s. 2, 10, 14, 15, 29, 147, 274

Karz-ı hasen, tasavvufî idrakte, kulun Allah'a sunduğu karşılıksız bir adanmışlık ve fedakârlık olarak anlaşılır. Bu borç, kişinin kendi kazancının elde edilmesi için harcadığı zamanı, Allah yolunda kullanmasıyla oluşur^s.131. Ayet-i kerimede "Kim Allah'a güzel bir borç verecek ki, Allah da onu kendisine kat kat ödesin. Ona çok değerli bir mükâfat da vardır" (Hadid, 57:11) buyrulması, bu eylemin ilahi katındaki değerini ve karşılığını açıkça ortaya koyar^s.131.

Bu kavram, sadece maddi varlıkların değil, aynı zamanda kişinin en değerli sermayesi olan zamanının da Allah yolunda harcanmasını içerir. Kişi, bu yolla kendi varlığından Hakk'a borç vermiş olur^s.131. Karz-ı hasen, iyi, güzel, meşru ve faydalı işler yapmak, namazlı niyazlı bir hayat sürmek gibi davranışlarla tezahür eder. Bu tür ameller, kişinin sevabını artırır ve kendini Hakk'a sevdirmesine vesile olur^s.61. Ancak bu eylemlerin nihai amacı sadece cennete ulaşmak değil, aynı zamanda kişinin kendini tanıma yolunda bir seyre çıkmasıdır^s.61. Bu bağlamda, "en güzeli tasdik etmek" ve "en kolaya hazırlanmak"^s.182 gibi ifadeler, karz-ı hasenin kişinin manevi tekâmülündeki rolünü vurgular. İnsan fıtratı gereği tekâmüle meyilli olduğundan, hep daha iyisini, daha güzelini ve daha mükemmelini ister; karz-ı hasen de bu tekâmül arayışının bir parçasıdır^s.184.

Kaynaklar: Gökyüzü İnsanları Araştırması — s. 61, 131, 182, 184

Kitapta "Levlâke levlâk lemâ halaktü'l-eflâk" hadîs-i kudsîsi, tasavvufî bir bakış açısıyla yorumlanmaktadır. Bu hadîs, "Sen olmasaydın, sen olmasaydın âlemleri halketmezdim" anlamına gelir ve âlemlerin yaratılışının Hz. Muhammed'in bâtınî varlığına bağlandığını ifade eder^s.157. Hadîsin vurguladığı temel nokta, Hakîkat-i Muhammediyye'nin tüm âlemlerde geçerli olmasıdır. Allah'ın bu kelâm-ı kudsîsi, Hz. Muhammed'in varlığının kâinatın yaratılış sebebi olduğunu açıkça ortaya koyar^s.79. Bu durum, Hz. Muhammed'in kemâlâtının, ilminin ve yaşantısının âlemlerin varoluşunda merkezi bir rol oynadığını gösterir; zira tüm ilim onda zuhura çıkmıştır^s.210. Hadîs, aynı zamanda, Allah'ın ilm-i İlâhî'sindeki bâtınî varlığın, yani "seni/sen" olmasaydı, bu âlemlerin Suret-i Muhammedî olarak zuhura çıkarılmayacağını/halkedilmeyeceğini de belirtir^s.157. Bu yorum, tasavvufî düşüncede Hz. Muhammed'in sadece bir peygamber değil, aynı zamanda kâinatın varoluşunun özü ve gâyesi olduğunu ifade eden Hakîkat-i Muhammediyye doktrinini destekler.

Kaynaklar: Gökyüzü İnsanları Araştırması, C.1 — s. 79, 157, 210

Necdet Ardıç'ın eserleri, tasavvufî bir çerçeveden hareketle, okuyucuyu kâinatın ve ilâhî kudretin genişliği üzerine düşünmeye sevk eder. Yazar, "en güzel surette halkedilen" insan varlığının sadece dünya ile sınırlı olmadığını, aksine sonsuz âlemlere rahmet olarak yayıldığını belirtir^s.144. Bu bakış açısı, Cenâb-ı Hakk'ın ilmini ve sıfatlarını sadece bizim âlemimizdeki insan nesliyle sınırlamanın "çok sığ bir Allah anlayışı" olacağını ve "zatına saygısızlık" teşkil edeceğini vurgular^{s.144, 58}. Eser, âlimlerin ve ulemanın tefsirlerinde genellikle insanların sadece bizim âlemimizde olduğunu düşündüklerini, başka âlemlerde yaşam olup olmadığını bile hiç düşünmediklerini eleştirir^s.3. Bu geniş tefekkür, sadece tasavvuf ehlinin değil, aklını ve idrâkini kullanmak isteyen herkesin ufkunu açmayı hedefler. Kitap, "bu kadar geniş sonsuz bir âlemde sadece bizim insan nesli-sülâlemiz mi olacaktır?" gibi sorularla okuyucuyu mevcut kabullerini sorgulamaya davet eder^s.159. Dolayısıyla, eser, tasavvufî irfan geleneğini modern döneme taşıyan Necdet Ardıç'ın (Necdet Ardıç (Terzibaba) - Wiki) genel okuyucu kitlesine hitap eden, tefekkür ve geniş bir Allah anlayışı sunan bir yapıtıdır.

Kaynaklar: Gökyüzü İnsanları Araştırması — s. 3, 58, 144, 159

Cennet ve cehennem, tasavvufî anlayışta âhiret hayatının temel duraklarıdır ve ilâhî adalet ile rahmetin tecellî ettiği mekânlardır^vikipedi. "Terzi Baba" eserinde bu kavramlar, farklı nesillerin tecrübeleri üzerinden açıklanır. Kitaba göre, cennet ve cehennem şu an mevcuttur ve boş değildir. Daha evvel yaşamış, kıyametleri kopmuş ve hesapları görülmüş insan nesillerinin cennet ve cehennemleri doludur. Bu durum, Hz. Peygamber'in cennet ve cehennem ehli hakkında verdiği haberlerle de desteklenir^{s.56, 105}. Yani, geçmiş nesillerin amelleri tartılmış (Mîzân) ve neticesinde cennet veya cehenneme yerleşmişlerdir^{s.160, 29}.

Ancak, bizim neslimizin cennet ve cehennemleri ise henüz boştur. Zira bizim kıyametimiz kopmamış, hesap ve kitaplarımız görülmemiştir^{s.28, 94}. Bu durum, her neslin kendi kıyametini yaşayacağı ve kendi hesabının görüleceği ilkesiyle örtüşür^K1. Cennet ve cehennemin yedi tabakadan oluştuğu ve her tabakanın ateşinin üsttekinden daha şiddetli olduğu da belirtilir^s.182. Cennette bozuk söz söylenmeyeceği, zira orada sadece "hadi" isimlerinin kalacağı, cehennemde ise "mudil" ağırlıklı isimlerin tecellî edeceği ifade edilir^s.136. İnsanların cennet veya cehennemdeki yerlerinin önceden bilindiği, ancak bu bilginin ilâhî takdirle ilgili olduğu vurgulanır^{s.179, 8}. Kıyamet, hesap ve mîzân sonrası, insanların cennet veya cehenneme giden yolları başlayacak ve bu yollar "Sırat Köprüsü" gibi kavramlarla açıklanır^s.266.

Kaynaklar: Vikipedi: Cennet ve Cehennem · Gökyüzü İnsanları Araştırması, C.1 — s. 8, 28, 29, 56, 94, 105, 136, 160, 179, 182, 266 · K1, s. 43