Kâria Sûresi 2. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Kare'a (قرع) kelimesi, bir şeyi diğerine şiddetle vurmak ve bu vuruşla ses çıkarmak anlamına gelir. 'el-Kâria' ise, insanları dehşete düşüren ve kalplerini çarptıran kıyamet gününe verilen isimdir. Ayetteki kullanımı, kıyametin ani ve şiddetli gelişini, insanları şaşkına çeviren ve korkutan yönünü vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): el-Kâria, kıyamet gününün isimlerinden biridir. Bu ismin verilmesinin sebebi, insanları dehşete düşürmesi ve kalplerine korku salmasıdır. Sanki kalpleri çarpar, onlara vurur. Ayetteki 'Mā el-Kâria' ifadesi, bu olayın büyüklüğünü ve dehşetini ifade eden bir soru üslubudur.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Kâria, Kur'an'da kıyamet için kullanılan isimlerden biridir ve 'vurmak, çarpmak' kökünden gelir. Bu, kıyametin aniden ve şiddetli bir şekilde gelerek insanları ve dünyayı sarsmasını, adeta onlara vurmasını ifade eder. Ayetteki soru, bu olayın mahiyetinin insan idrakini aşan bir büyüklükte olduğunu gösterir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): el-Kâria, kıyametin isimlerindendir. Çünkü o, insanları dehşetle çarpar ve kalplerini korkuyla doldurur. Bu kelime, aynı zamanda bir kapıyı çalmak gibi, bir şeye vurarak ses çıkarmak anlamını da taşır. Ayetteki kullanımı, kıyametin insanları gafil avlayacak ve şiddetiyle onları sarsacak bir olay olduğunu belirtir.