Tâhâ Sûresi 17. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Yemîn (يمين) kelimesi, sağ el anlamına gelir. Aynı zamanda yemin etmek, ant içmek anlamında da kullanılır. Ayetteki bağlamda, Hz. Musa'nın fiziksel olarak sağ elinde tuttuğu nesneye işaret etmektedir. İsfehânî, sağın genellikle hayır ve bereketle ilişkilendirildiğini belirtir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'yemîn' kelimesinin mecazi anlamlarına da değinir. Ancak bu ayetteki kullanımı açıkça 'sağ el' anlamındadır ve mecazi bir yorum gerektirmez. Allah'ın Hz. Musa'ya somut bir nesne hakkında soru sorduğunu vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'yemîn' kelimesinin Kur'an'daki kullanımlarını incelerken, sağın genellikle güç, doğruluk ve olumlulukla ilişkilendirildiğini belirtir. Bu ayette, Hz. Musa'nın elindeki nesnenin ilahi bir amaç için seçilmiş olabileceğine dair bir ima taşıyabilir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Musa (موسى) kelimesi, İbranice kökenli bir özel isimdir ve Kur'an'da birçok yerde zikredilen büyük peygamberlerden biridir. İbn Kuteybe, bu ismin anlamı üzerine farklı rivayetler olduğunu belirtse de, ayetteki kullanımı doğrudan peygamberin şahsına işaret eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, Musa isminin Kur'an'da Allah'ın kelamını işiten ve O'nunla konuşan peygamber olarak geçtiğini vurgular. Bu ayetteki hitap, Allah'ın doğrudan ve özel bir iletişim kurduğunu gösterir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, özel isimlerin Kur'an'daki işlevini incelerken, Musa isminin peygamberlik misyonu ve ilahi vahiy ile güçlü bir şekilde bağlantılı olduğunu belirtir. Ayetteki 'Ey Musa!' hitabı, ilahi iradenin bir tecellisi olarak özel bir seçimi ve görevi işaret eder.