Tâhâ Sûresi 34. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Zikr, hem kalple hem dille yapılan hatırlama ve anma eylemidir. Ayetteki 'nezükürake' ifadesi, Hz. Musa'nın Allah'ı sürekli ve yoğun bir şekilde anma arzusunu dile getirir. Bu, sadece dil ile değil, kalben de Allah'a yönelme halidir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Zikr, burada Allah'ı tesbih etmek, O'nun kudretini ve nimetlerini anmak manasındadır. Hz. Musa'nın bu talebi, Allah'a olan bağlılığının ve O'nu yüceltme arzusunun bir göstergesidir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu'ya göre 'zikr' kavramı Kur'an'da geniş bir semantik alana sahiptir. Sadece 'hatırlamak' değil, aynı zamanda 'uyarı', 'öğüt' ve 'Allah'ın varlığını sürekli bilincinde tutma' anlamlarını da içerir. Ayetteki kullanımı, Allah'ın sürekli bilincinde olma ve O'nu yüceltme eylemini ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Kesîr, bir şeyin miktarının veya tekrarının çokluğunu ifade eder. Ayetteki 'nezükürake kesîrâ' ifadesi, Allah'ı anma eyleminin sadece yapılması değil, aynı zamanda sürekli ve yoğun bir şekilde gerçekleştirilmesi gerektiğini vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Kesîr, nicelik ve nitelik olarak çokluğu ifade eder. Burada zikrin sadece sayıca çokluğunu değil, aynı zamanda kalben yoğunluğunu ve sürekliliğini de kapsar. Hz. Musa, Allah'ı 'çokça' anlama arzusunu dile getirerek, bu eylemin önemini pekiştirir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'kesîr' kelimesinin Kur'an'daki kullanımlarının genellikle bir eylemin veya durumun yoğunluğunu ve sürekliliğini belirttiğini ifade eder. Ayetteki 'kesîrâ' kelimesi, Allah'ı anma eyleminin sıklığını ve kalıcı niteliğini vurgulayarak, bu zikrin sadece anlık bir eylem olmadığını gösterir.