İçeriğe atla
Âl-i İmrân 166Cüz 4 · Sayfa 72

Âl-i İmrân Sûresi 166. Âyet

آل عمران

Sohbete sor

Vemâ esâbekum yevme-ltekâ-lcem'âni febi-iżni(A)llâhi veliya'leme-lmu/minîn(e)

(166-167) İki topluluğun (ordunun) karşılaştığı günde başınıza gelen musibet Allah'ın izniyledir. Bu da mü'minleri ortaya çıkarması ve münafıklık yapanları belli etmesi içindi. Onlara (münafıklara), "Gelin, Allah yolunda savaşın veya savunmaya geçin" denildi de onlar, "Eğer savaşmayı bilseydik, arkanızdan gelirdik" dediler. Onlar o gün, imandan çok küfre yakın idiler. Ağızlarıyla kalplerinde olmayanı söylüyorlardı. Oysa Allah, içlerinde gizledikleri şeyi çok iyi bilmektedir.

Âl-i İmrân Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

(166) Ve mâ esabeküm yevmeltekal cem'âni fe Bi iznillâhi ve li ya'lemel mu'minîn;)

“İki topluluğun karşılaştığı günde başınıza gelen musibet de Allah'ın izniyledir, Bu da müminleri belirlemesi içindir.”