Zuhruf Sûresi 46. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Zuhruf 46Cüz 25 · Sayfa 492

Zuhruf Sûresi 46. Âyet

الزخرف

Ve lekad erselnâ mûsâ bi-âyâtinâ ilâ fir'avne ve mele-ihi fekâle innî rasûlu rabbi-l'âlemîn(e)

Andolsun, biz Musa'yı mucizelerimizle Firavun'a ve ileri gelen adamlarına göndermiştik de o, "Şüphesiz ben alemlerin Rabbinin elçisiyim" demişti.

Zuhruf Suresi'nin 46. ayeti, Hz. Musa'nın Firavun'a ve ileri gelenlerine gönderilişini ve kendisini 'Alemlerin Rabbinin elçisi' olarak tanıtmasını konu edinir. Ayet, peygamberlik, ilahi deliller ve tebliğ kavramları etrafında şekillenmektedir.

1أَرْسَلْنَاr-s-l

Kök:ر س ل—Allah'ın bir elçiyi belirli bir görevle göndermesi fiilidir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'irsâl' kelimesinin bir şeyi serbest bırakmak, salıvermek anlamına geldiğini belirtir. Kur'an'da ise genellikle bir elçiyi bir mesajla göndermek, vazifelendirmek anlamında kullanılır. Bu ayette de Allah'ın Hz. Musa'yı Firavun'a peygamber olarak göndermesini ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'erselnâ' fiilini 'ba'asnâ' (gönderdik) olarak tefsir eder. Bu, Allah'ın Hz. Musa'yı Firavun'a bir elçi olarak görevlendirdiğini ve ona belirli bir misyon yüklediğini gösterir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'risâlet' kavramının Kur'an'daki merkeziyetine dikkat çeker. 'İrsâl' fiili, Allah ile insanlık arasındaki iletişimin temelini oluşturan peygamberlik kurumunu ifade eder. Ayetteki kullanımı, ilahi iradenin tecellisi olarak bir peçygamberin gönderilişini vurgular.

2بِـَٔايَـٰتِنَآe-y-y

Kök:ء ي ي—Allah'ın varlığını, birliğini ve peygamberin doğruluğunu ispatlayan mucizeler ve delillerdir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'âyât' kelimesini 'alâmât' (alametler, işaretler) ve 'delâil' (deliller) olarak açıklar. Hz. Musa'ya verilen 'âyât', onun peygamberliğini tasdik eden ve Firavun'a karşı birer delil teşkil eden mucizelerdir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'âyet' kelimesinin hem açık bir işaret hem de bir topluluğun bir araya gelmesi anlamlarına geldiğini belirtir. Kur'an'da ise genellikle Allah'ın kudretini ve birliğini gösteren deliller, mucizeler ve Kur'an ayetleri için kullanılır. Bu ayette Hz. Musa'ya verilen mucizeleri ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'âyet' kelimesinin Kur'an'da geniş bir semantik alana sahip olduğunu ve bağlama göre farklı anlamlar kazandığını belirtir. Bu ayetteki 'âyâtinâ' ifadesi, Hz. Musa'nın peygamberliğini destekleyen ve ilahi kudreti gösteren somut delilleri, yani mucizeleri ifade eder.

3فِرْعَوْنَf-r-'-n

Kök:ف ر ع ن—Mısır'ın zalim hükümdarı ve Hz. Musa'nın muhatap olduğu inkarcı liderdir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, Firavun'un özel bir isim olduğunu ve Kur'an'da Mısır'ın zalim kralını ifade ettiğini belirtir. Bu ayette Hz. Musa'nın tebliğle görevlendirildiği ve karşı çıktığı otoriteyi temsil eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, Firavun'un Kur'an'da kibir, zulüm ve ilahlık iddia etme gibi olumsuz özelliklerle anılan bir şahsiyet olduğunu vurgular. Ayetteki bağlamda, ilahi mesaja karşı çıkan ve zorbalıkla hükmeden bir figürü temsil eder.

4وَمَلَإِي۟هِۦm-l-e

Kök:م ل أ—Firavun'un çevresindeki ileri gelenler, danışmanlar ve seçkinler topluluğudur.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'mele'' kelimesini 'eşrâf' (şerefliler, ileri gelenler) ve 'vücûh' (yüzler, önde gelenler) olarak açıklar. Bu ayette Firavun'un karar alma süreçlerinde etkili olan ve ona destek veren seçkin zümreyi ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'mele'' kelimesinin bir topluluğun ileri gelenleri, görüşleri dikkate alınan kimseler anlamına geldiğini belirtir. Onlar, bir meclisi dolduran ve görüşleriyle öne çıkan kişilerdir. Ayette, Firavun'un çevresindeki danışman ve destekçi elit tabakayı ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'mele'' kelimesinin bir topluluğun önde gelenleri, sözleri dinlenen ve görüşleri alınan kimseler olduğunu belirtir. Bu ayette, Hz. Musa'nın tebliğinin sadece Firavun'a değil, aynı zamanda onun yönetim kademesindeki önemli şahsiyetlere de yöneltildiğini gösterir.

5رَسُولُr-s-l

Kök:ر س ل—Allah tarafından belirli bir mesajı iletmek üzere gönderilen elçi, peygamberdir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'resûl' kelimesinin 'irsâl' kökünden türediğini ve bir mesajı iletmek üzere gönderilen kişi anlamına geldiğini belirtir. Hz. Musa'nın bu ifadesi, kendisinin Allah tarafından görevlendirilmiş bir elçi olduğunu ve ilahi bir mesaj taşıdığını vurgular.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'resûl' kelimesinin Allah'ın emirlerini ve yasaklarını insanlara ulaştıran kişi olduğunu ifade eder. Ayetteki 'innî resûlü Rabbi'l-âlemîn' ifadesi, Hz. Musa'nın peygamberlik iddiasını ve misyonunun evrensel boyutunu ortaya koyar.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'resûl' kavramının Kur'an'daki temel anlamının, Allah'ın iradesini insanlara bildiren ve onları doğru yola çağıran kişi olduğunu belirtir. Bu ayette Hz. Musa'nın kendisini 'Alemlerin Rabbinin elçisi' olarak tanımlaması, onun ilahi otoriteye dayanan bir tebliğci olduğunu gösterir.

6ٱلْعَـٰلَمِينَa-l-m

Kök:ع ل م—Allah'ın yarattığı tüm varlıkları, evrenleri ve canlıları kapsayan geniş bir kavramdır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'âlem' kelimesinin, kendisiyle bir şeyin bilindiği her şey anlamına geldiğini ve genellikle Allah'ın yarattığı tüm varlıkları ifade ettiğini belirtir. 'Âlemîn' ise bunun çoğuludur ve tüm evrenleri, insanları, cinleri ve diğer varlıkları kapsar.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'âlem' kelimesinin 'alâmet' (işaret) kökünden geldiğini ve Allah'ın varlığına ve kudretine işaret eden her şeyi ifade ettiğini belirtir. 'Rabbi'l-âlemîn' ifadesi, Allah'ın tüm varlıkların yaratıcısı, yöneticisi ve sahibi olduğunu vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'âlemîn' kavramının Kur'an'da Allah'ın mutlak egemenliğini ve yaratıcılığını ifade eden merkezi bir kavram olduğunu belirtir. Hz. Musa'nın 'Alemlerin Rabbinin elçisi' olduğunu söylemesi, onun mesajının sadece İsrailoğulları'na değil, tüm varlık âlemine yönelik olduğunu ima eder.

Zuhruf Sûresi

Kendisine dünya mülkü verilen Fir’âvn, kendindeki saltanatı yönünden ve kendine ait olduğunu zanneden geçici mülküne bakarak bunların sahipliğini kendine mâl ederek tebasına eziyet ve Hakk’a isyan etmeye başladı. Bunun üzerine, Cenâb-ı Hakk ona o devrede Nebî olan Mûsâ (a.s.) mı gönderdi. Daha henüz üzerinde Zât-î tecelli yok idi. Ağaç sûretinden esmâ tecellisi olmuştu, mucizeleri bakımından da kendisine sıfat tecellileri olmuştu. “Daha sonra Tur dağında kendisine Zat tecellisi olacaktır. İşte Mûsâ (a.s.) esmâ ve sıfat tecellileri techizatıyla Fir’âvn’a gönderilmiştir.

Diğer yönüyle, bireysel varlığımızdaki Fir’âvn’u bulup ona gitmemiz gerekmektedir ki o da nefsi emmâremiz yani bizi dünyâya çeken tarafımızdır.

Demek ki Mûsevîyyet mertebesinde dahi hâlâ isyan korkusu vardır.^[55] “ İz- -T-B- ”

İşte bu isyan korkusu ile varlığımızdaki nefsi emmare Fir’avununa Rabb’ül erbbab olan Allah’ın (c.c.) museviyet mertebesinden tarikat-esmâ mertebesinin hakikat bilgilerini getirdim. Nefsaniyet ve vehim ile oluşturduğun ilahlığı bırak haberinin verilmesi gerekir. (Murat Derûni)

Eserin tamamını oku