Tekvîr Sûresi 14. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ilm' kelimesini bir şeyin hakikatini idrak etmek olarak tanımlar. Bu ayetteki 'alimet' fiili, kıyamet gününde her nefsin, dünyada iken yaptığı amellerin hakikatini ve sonucunu kesin bir şekilde idrak edeceğini, bileceğini ifade eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'ilm'i, bir şeyin olduğu gibi idrak edilmesi olarak açıklar. Ayetteki 'alimet', nefsin dünyada iken yaptığı amellerin, iyiliklerin veya kötülüklerin, kıyamet gününde tüm açıklığıyla ortaya çıkmasıyla birlikte, bunların gerçek mahiyetini ve sonuçlarını tam olarak kavrayacağını belirtir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'ilm' kavramının Kur'an'daki kullanımının sadece bilgi edinmekten öte, derin bir kavrayış ve idrak etme boyutunu içerdiğini belirtir. Bu ayette 'alimet', insanın kendi amellerinin sonuçlarını bizzat yaşayarak ve görerek tam anlamıyla idrak etmesini ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'nefs' kelimesinin Kur'an'da farklı anlamlarda kullanıldığını belirtir. Bu ayetteki 'nefs', her bir insan bireyini, yani kıyamet gününde hesaba çekilecek olan her bir kişiyi ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'nefs'i, insanın kendisi, ruhu ve benliği olarak tanımlar. Ayetteki 'nefs', kıyamet gününde kendi amelleriyle yüzleşecek olan her bir bireysel varlığı, yani her bir insanı temsil eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'nefs' kavramının Kur'an'da hem bireysel ruhu hem de insanın özünü ifade ettiğini vurgular. Bu ayette 'nefs', kıyamet gününde kendi amellerinin hesabını verecek olan her bir bireysel varlığı, yani her bir insanı işaret eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'ihdâr' fiilinin bir şeyi hazır etmek, getirmek anlamında kullanıldığını belirtir. Bu ayette 'ahdarat', insanın dünyada iken yaptığı amelleri, iyilikleri veya kötülükleri, kıyamet gününde kendi önüne hazır bir şekilde getirmesi, yani amellerinin karşılığını bulması anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'hudûr' kökünden türeyen 'ihdâr' fiilini bir şeyi hazır kılmak, hazır etmek olarak açıklar. Ayetteki 'ahdarat', her nefsin dünyada iken işlediği amellerin, kıyamet gününde kendisi için hazırlandığını, yani amellerinin karşılığının önüne konulacağını ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'ihdâr' fiilinin bir şeyi hazır ve mevcut kılmak anlamına geldiğini belirtir. Bu ayette 'ahdarat', insanın dünyada iken yaptığı tüm amellerin, kıyamet gününde eksiksiz bir şekilde ortaya konulacağını ve her nefsin bu amellerle yüzleşeceğini vurgular.