Fecr Sûresi

Fecr Sûresi, Kur’ân-ı Kerîm’in sînesinde saklı bir hazine, bir vuslat müjdesidir. O, sadece kâğıt üzerinde bir metin değil, sâlikin kalbinde tecellî eden bir hakikattir. Sûrenin ismi olan "fecr", yani şafağın sökmesi, nasıl ki gecenin zulmetini yırtıp âlemi aydınlığa kavuşturuyorsa, bu sûrenin mânâsı da gaflet gecesindeki ruhu uyandırır, ona kendi hakikatinin ve Rabb’inin şafağını müjdeler. Bu sûre, özellikle son âyetleriyle, insan denilen bu muazzam sırrın yolculuğunu, en aşağı mertebelerden en yüce makamlara nasıl urûc edeceğini, nihayetinde hangi ilâhî hitaba muhatap olacağını beyan eder. Terzibaba İrfan Mektebi’nde Fecr Sûresi, bir seyr-i sülûk haritası gibi okunur; her âyeti, yolcuya menzillerini ve o menzillerin hallerini haber veren birer işarettir.