Meâric Sûresi

Bu eser, Kur'ân-ı Kerîm'in 70. sûresi olan Meâric'in tasavvufî bir yorumudur. Ayetlerin dış anlamlarının ötesinde, insanın mânevî yükseliş yolculuğuna işaret eden iç ve derûnî anlamlarını açıklar.

İşârî te'vîl, ayetlerin lafzî anlamlarının yanı sıra, Cenâb-ı Hakk'ın ilhamıyla kalbe gelen daha derin ve sembolik mânâları anlama çabasıdır. Bu, metnin ruhuna yapılan bir yolculuktur.

Meâric, 'yükselme dereceleri' veya 'manevî mertebeler' anlamına gelir. Tasavvufta bu kavram, kulun nefsini arındırarak Allah'a doğru yaptığı mânevî yolculuğu ve bu yolculuktaki makamları ifade eder.

Salâta devam etmek, sadece belirli vakitlerde namaz kılmak değil, aynı zamanda hayatın her anında Cenâb-ı Hakk'a yönelik bir şuur ve zikir halinde olmaktır. Bu, kişinin içsel ve dışsal dünyasında sürekli bir yöneliş içinde bulunmasıdır.

Eser, Kur'ân'ı sadece bir kanunlar ve kıssalar kitabı olarak değil, aynı zamanda insanın kendini ve Rabbini tanıması için bir rehber olarak görmeyi önerir. Ayetlerin bâtınî, yani içsel anlamlarına odaklanarak okuyucuya bir irfan yolculuğu vaat eder.

Bu eser, Kur'ân'ın hikmetli ve derûnî boyutunu merak eden, tasavvuf yoluna ilgi duyan ve kendi mânevî yolculuğunda rehberlik arayan herkes için kaleme alınmıştır.

Yazar, eserin en iyi şekilde anlaşılması için okumaya başlarken saf bir gönülle, önyargılardan ve nefsânî düşüncelerden arınarak Besmele ile başlanmasını tavsiye etmektedir.