Ömer Karîbî

Azizlerin seçkini, gönüllerin sevgilisi, aşk ehlinin tabibi Ömer Karîbî Saruhan'da (Manisa) doğdu. Dini ilimleri öğrendikten sonra Memican Efendi'ye intisab ederek mürşidinin gözetiminde tasavvufî terbiyesini tamamladı. İcazet almasının ardından irşad için Gelibolu'ya giderek bir dergâh inşa etti. Burada sürdürdüğü irşad faaliyetiyle nice gönülleri Hak'la buluşturdu. Bir mürşid olarak bölgedeki etkili nüfuzu sebebiyle "Kutub Ömer Efendi" ismiyle tanındı.

Yirmi kadar halife yetiştiren Ömer Karîbî, 1013 (1605) yılında Gelibolu'da vefat etti. Kabri bugün belli değildir. Tarikat silsilesi halifelerinden Âlim Sinan Efendi ve kendisine Uşşâkîlikte "Câhidiyye" şubesini nispet eden Ahmed Câhidî Efendi (ö. 1070/1660) tarafından sürdürülmüştür. Günümüze kadar devam eden silsile Âlim Sinan Efendi ile oluşan silsiledir.

Nutk-ı Şeriflerinden

Bir divançesi bulunan Ömer Karîbî Efendi'nin nutk-ı şeriflerinden bazıları şöyledir:

İlm-i vahdete erip benliğin mahvetmeyen
Bâğ-ı hüsne ermeyen, seyranın aslın ne bilür

Bî-vücûd ilmiyle hikmet cür'âsın nûş etmeyen
Hâb-ı gaflette kalan, irfânın aslın ne bilür

Gâh seyran gâh hayran, ol Karîbî dembedem
Vâsıl-ı Hak olmayan, insanın aslın ne bilür

***

Feth-i bâb ister bu gönlüm Hakk'a daim yalvarır
Yalvarır daim usanmaz gece gündüz yalvarır

Küntü Kenz'in mazharına erdi gönlüm cûş eder
Erdi vahdet menziline mahvolur hem yalvarır

Âlim-i allâm Hak'tır kuvvet ü kudret O'nun
Fazlına yoktur nihayet gönül daim yalvarır

Enbiya vü evliya, sâhib-i keramet-i keşf-i Hak
Dağ u taş u sahra, pazar-ı ins ü can hep yalvarır

Allah'ım kesme ümidin kulların dembedem
Bu Karîbî kulun ister Seni Senden yalvarır