TB. Kelime-i Hûdiyye eserinin yapısı nasıldır, hangi bölümlere ayrılır?

Terzibaba'nın "Kelime-i Tevhid" adlı eseri, yazarın 2001 yılındaki umre ziyaretleri sırasında, özellikle Mekke ve Medine'deki Haremeyn'de tefekkürle geçirdiği zamanlarda büyük ölçüde oluşmuştur. Eser, bu kutsal mekanlarda edinilen ilhamlarla şekillenmiş ve dönüşünde Tekirdağ'da yapılan ilavelerle tamamlanmıştır¹.

Eserin yapısı, Kelime-i Tevhid'in farklı ve derinlemesine bir idrakini sunmayı amaçlar. İlk bölümlerde, Kelime-i Tevhid'in inişi (nüzul) ve oluşumu özetlenir. Bu kısım, Kelime-i Tevhid'in temel anlamını ve ortaya çıkışını açıklar².

Daha sonraki bölümlerde, kişinin Kelime-i Tevhid içinde yükselişi (uruc) ve "Hu"ya ulaşımı ele alınır. Bu kısım, sâlikin mânevî yolculuğunda Kelime-i Tevhid'i nasıl idrak ettiğini ve bu idrakle nasıl bir mertebeye ulaştığını anlatır. Kişinin Kelime-i Tevhid'i hangi maksat ve niyetle ifade ederse, karşılığını o düzeyden göreceği vurgulanır. Kelime-i Tevhid'in lafzen (sözlü olarak) ve şuhuden (görerek, yaşayarak) söylenme mertebeleri de bu bağlamda incelenir².

Eserin üçüncü bölümü "Kelime-i Risalet" başlığını taşır ve bu bölümde "Muhammedü'r-Resûlullah" oluşumu ve nüzulü açıklanır².

Sonraki bölümlerde ise, Kelime-i Tevhid'in ayetlerdeki ifadeleri ve hadislerdeki dua niteliği incelenir. Ayetlerde Kelime-i Tevhid'in Allah'ın kendini tanıtımı olduğu, hadislerde ise dua mahiyetinde olduğu belirtilir³. Ayrıca, Kelime-i Tevhid'in "lâ ilâhe" (nehiy) ve "illâ Allah" (ispat) olmak üzere iki ana bölüme ayrıldığı ve bu ayrımın 18000 âlemi bünyesinde topladığı da ifade edilir⁴.