Hûd Sûresi 22. Âyet

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'lâ cereme' ifadesini 'hakkan' (gerçekten, şüphesiz) ve 'lâ budde' (kaçınılmaz olarak) anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki kullanımı, ahiretteki hüsranın kesin ve tartışılmaz bir gerçek olduğunu vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'cereme' kelimesinin asıl anlamının 'kesmek, koparmak' olduğunu, ancak 'lâ cereme' terkibinin 'kesinlikle, şüphesiz' anlamında kullanıldığını ifade eder. Ayette, inkârcıların ahiretteki durumunun kesin bir hüküm olduğunu belirtir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'lâ cereme' gibi edatların Kur'an'da bir hükmün veya gerçeğin mutlakiyetini ve kaçınılmazlığını pekiştirmek için kullanıldığını belirtir. Bu ayette, ahiretteki hüsranın mutlak bir sonuç olduğunu vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'âhiret' kelimesinin 'sonra gelen, son' anlamındaki 'âhir' kökünden türediğini ve dünya hayatının zıddı olarak kullanılan, ebedi olan hayatı ifade ettiğini belirtir. Ayette, hüsranın gerçekleşeceği mekân ve zaman dilimini tanımlar.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'âhiret'in, dünya hayatından sonraki ebedi yurdu ve orada gerçekleşecek olan hesap ve ceza/mükâfat sürecini kapsayan geniş bir kavram olduğunu açıklar. Ayette, bu ebedi hayatta yaşanacak olan en büyük kaybı işaret eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'da 'âhiret' kavramının, dünya hayatının geçiciliğine karşılık ebedi ve gerçek hayatı temsil ettiğini, bu dünyanın amellerinin karşılığının görüleceği yer olduğunu vurgular. Ayette, inkârcıların amellerinin karşılığının hüsran olacağını belirtir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'husrân' kelimesinin 'ziyan etmek, kaybetmek' anlamında olduğunu ve 'ahsârûn'un ise 'en çok kaybedenler' anlamına geldiğini belirtir. Ayette, ahiretteki en büyük zararın, yani ebedi azabın kendilerine isabet edeceğini ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'husrân'ın sermayeyi kaybetmek olduğunu, 'ahsârûn'un ise bu kaybın en şiddetli ve en kapsamlı şeklini ifade ettiğini açıklar. Ayette, inkârcıların iman ve salih amel sermayelerini tamamen yitirerek ebedi kurtuluşu kaybettiklerini vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'ahsârûn' kelimesinin ism-i tafdil (üstünlük ismi) kalıbında gelmesinin, bu kişilerin diğer kaybedenlere göre çok daha büyük bir kayba uğradıklarını gösterdiğini belirtir. Ayette, inkârcıların ahiretteki durumunun en kötü ve en zararlı durum olduğunu ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'husrân' kavramının Kur'an'da genellikle iman etmeyenlerin ve salih amel işlemeyenlerin ahiretteki akıbetini ifade etmek için kullanıldığını belirtir. 'Ahsârûn' ise bu kaybın en üst derecesini, yani ebedi cehennemi hak edenleri tanımlar.