Hûd Sûresi 36. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Hûd 36Cüz 12 · Sayfa 225

Hûd Sûresi 36. Âyet

هود

Veûhiye ilâ nûhin ennehu len yu/mine min kavmike illâ men kad âmene felâ tebte-is bimâ kânû yef'alûn(e)

Nuh'a vahyolundu ki: "Kavminden daha önce iman etmiş olanlardan başka, artık hiç kimse iman etmeyecek. O halde, onların yapmakta oldukları şeylerden dolayı üzülme."

Hûd Suresi 36. ayet, Nuh peygambere yapılan vahyi ve kavminin iman etmeyeceği gerçeğini bildirmektedir. Ayet, Nuh'un üzülmemesi gerektiğini ve gemi yapımına odaklanmasını emrederken, inkarcıların akıbetine de işaret etmektedir. Dilbilimsel olarak 'vahy', 'iman', 'ibtis' ve 'fiil' kavramları ayetin temel mesajını oluşturan anahtar kelimelerdir.

1وَأُوحِيَv-h-y

Kök:و ح ي—Allah tarafından bir peygambere gizli ve hızlı bir şekilde bilgi veya emir iletilmesi, vahyedilmesi.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Vahy, gizli ve hızlı bir şekilde bir şeyi bildirmektir. Bu ayetteki 'vahy' kelimesi, Allah'ın Nuh'a, kavminden sadece iman etmiş olanların inanacağını ve diğerlerinin inanmayacağını bildirmesi anlamında kullanılmıştır. Bu, ilahi bir bildirim ve yönlendirmedir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Vahy, Allah'ın peygamberlerine gönderdiği ilahi kelamdır. Burada Nuh'a, kavminin durumuna dair bir bilgi ve gelecekteki olaylara ilişkin bir uyarı vahyedilmiştir. Bu, mecazi olarak 'Allah'ın Nuh'a konuşması' şeklinde anlaşılır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İzutsu'ya göre 'vahy', Kur'an'ın temel kavramlarından biridir ve Allah'ın insanla iletişim kurma biçimini ifade eder. Bu ayetteki 'vahy', Nuh'a ilahi bir mesajın doğrudan ve kesin bir şekilde iletilmesini, onun gelecekteki misyonu ve kavminin kaderi hakkında bilgilendirilmesini temsil eder.

2يُؤْمِنَe-m-n

Kök:ء م ن—Bir şeye kalben tasdik etmek, güvenmek ve inanmak.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İman, kalbin tasdiki ve güven duymasıdır. Bu ayette 'len yü'mine' (asla inanmayacak) ifadesi, Nuh'un kavminden, daha önce iman etmiş olanlar dışındakilerin, Nuh'un davetine kalben tasdik etmeyeceklerini ve ona güvenmeyeceklerini kesin bir dille belirtir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): İman, tasdik ve emniyet kökünden gelir. Bir şeye inanmak, onu doğru kabul etmek ve ona karşı bir emniyet hissetmektir. Ayetteki 'yü'mine' kelimesi, Nuh'un tebliğine karşı kavminin çoğunluğunun bu tasdik ve emniyet duygusunu taşımayacağını ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İzutsu, imanı sadece entelektüel bir kabulden ziyade, Allah'a tam bir teslimiyet ve güven olarak tanımlar. Ayetteki 'yü'mine' kelimesi, Nuh'un kavminin, Allah'ın mesajına karşı bu derin teslimiyet ve güveni göstermeyeceklerini, dolayısıyla gerçek anlamda iman etmeyeceklerini vurgular.

3تَبْتَئِسْb-e-s

Kök:ب أ س—Üzülmek, kederlenmek, umutsuzluğa kapılmak.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): 'İbtis' kelimesi, şiddetli üzüntü ve keder anlamına gelir. Ayetteki 'felâ tebte'is' (üzülme) emri, Nuh'a, kavminin inkarcı tutumları ve işledikleri kötülükler yüzünden aşırı derecede kederlenmemesi, umutsuzluğa düşmemesi gerektiğini öğütler.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Be's kökü, zorluk, sıkıntı ve şiddet anlamlarına gelir. 'İbtis' ise bu zorluklar karşısında duyulan üzüntü ve kederdir. Allah, Nuh'a, kavminin yaptıklarından dolayı bu tür bir üzüntüye kapılmamasını, ilahi takdire teslim olmasını emretmektedir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): İbtis, kalpteki sıkıntı ve hüzündür. Ayetteki nehiy, Nuh'un kavminin inkarları ve eylemleri sebebiyle içine düşebileceği derin üzüntü ve yeisten korunması içindir. Allah, Nuh'u bu duygudan uzak durmaya teşvik etmektedir.

4يَفْعَلُونَf-'-l

Kök:ف ع ل—Bir işi yapmak, eylemde bulunmak, gerçekleştirmek.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Fiil, bir şeyi yapmaktır. Ayetteki 'bimâ kânû yef'alûne' (onların yapageldikleri şeylerden dolayı) ifadesi, Nuh'un kavminin sürekli olarak işledikleri şirk, isyan ve kötülükleri kapsar. Bu, onların alışkanlık haline getirdikleri eylemlerini ifade eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Fiil, bir failden sadır olan her türlü eylemdir. Burada 'yef'alûne' kelimesi, Nuh kavminin iman etmeyen kesiminin, peygamberlerine karşı sergiledikleri olumsuz tutumları, inkarları ve günahları içeren sürekli eylemlerini belirtir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör'e göre 'fiil' kelimesi, Kur'an'da genellikle bir amaca yönelik, bilinçli ve sürekli yapılan eylemleri ifade eder. Ayetteki 'yef'alûne' kelimesi, Nuh'un kavminin, peygamberin davetine rağmen ısrarla sürdürdükleri inkarcı ve günahkar davranışlarını vurgular.

Hûd Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

11.36 - Ve ûhıye ilâ nûhın ennehû ley yué'mine min gavmike illâ men gad âmene felâ tebteis bimâ kânû yef'alûn.

Diyanet Meali:

11.36- Nuh’a vahyolundu ki: "Kavminden daha önce iman etmiş olanlardan başka, artık hiç kimse iman etmeyecek. O hâlde, onların yapmakta oldukları şeylerden dolayı üzülme." Elmalılı Hamdi Yazır Meali:

11.36- Bir de Nuh’a vahyolunmuştu ki haberin olsun kavminden iman etmiş olanlardan maada hiçbiri iman etmeyecek, onun için her ne yaparlarsa gam yeme de

Nuh kavmi davete karşı parmaklarıyla kulaklarını tıkadılar. İnkâr suretinde davete “icabet” ettiler. Yani putlarının görünme yerleri ile mutlak veçhi örttükleri için, fiilen icabet etmiş oldular.

Ve Nuh as “Ya Rab yeryüzünde kafirlerden devreden bir kimse bırakma” dedi ki, bu onların batına ve cem etmeye ulaşmaları için duadır.

Çünkü Zahir isminin suretlerinden birer suret olan onların cesetleri ancak fani olmakla batına ve cem etmeye ulaşmış olurlar. Beddua değil duadır…

----------------------

rtfSndPly*11.37*
11- Hud Suresi- Ayet 37

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(1)

Altı Peygamber - Hz.Nuh (a.s) Neciyullah