Elif-lâm-râ(c) tilke âyâtu-lkitâbi-lmubîn(u)
Elif Lam Ra. Bunlar, apaçık Kitab'ın ayetleridir.
Elif, Lâm, Râ. İşte bunlar sana o açık seçik kitabın âyetleridir.
Yûsuf Suresi'nin ilk ayeti, Kur'an'ın ilahi menşeini ve açıklayıcı niteliğini vurgulamaktadır. 'Kitap' ve 'Mübîn' kavramları, vahyin hem yazılı bir metin hem de hakikati apaçık ortaya koyan bir rehber olduğunu ifade eder.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'âyet' kelimesinin aslen 'açık alâmet' anlamına geldiğini belirtir. Kur'an bağlamında ise, Allah'ın varlığına delalet eden her şey, peygamberlerin mucizeleri ve Kur'an'ın sure veya ayetleri için kullanılır. Bu ayette, Kur'an'ın kendisinin bir mucize ve ilahi bir işaret olduğunu vurgular.
Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'âyet'in 'bir şeyin varlığına delalet eden açık alâmet' olduğunu ifade eder. Kur'an'daki kullanımıyla, Allah'ın kelamının her bir parçasının, ilahi hakikatleri ve hükümleri açıklayan birer delil olduğunu belirtir. Yûsuf Suresi'nin bu ayetinde, Kur'an'ın bütünüyle ilahi bir işaretler bütünü olduğu kastedilir.
İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'kitap' kelimesinin 'yazmak' kökünden geldiğini ve Kur'an'da genellikle Allah'ın indirdiği vahyedilmiş metinler için kullanıldığını belirtir. Bu ayette, Yûsuf Suresi'nin ait olduğu Kur'an'ın, ilahi bir metin olduğunu vurgular.
Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'kitab'ın Kur'an'da merkezi bir kavram olduğunu ve sadece 'yazılı metin' anlamına gelmediğini, aynı zamanda 'ilahi buyruk', 'kader' ve 'Allah'ın değişmez yasaları' gibi anlamları da içerdiğini belirtir. Bu ayette, 'el-Kitâb' ifadesiyle Kur'an'ın ilahi menşei ve değişmez hakikatleri barındıran bir metin olduğu vurgulanır.
Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'kitap' kelimesinin Kur'an'da hem 'yazılı metin' hem de 'hüküm' ve 'farz kılınan şey' anlamlarında kullanıldığını ifade eder. Bu ayetteki 'el-Kitâb' ifadesi, Kur'an'ın hem yazılı bir metin olduğunu hem de içerdiği hükümlerle insanlara yol gösterdiğini belirtir.
Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'mübîn' kelimesinin 'açıklayan, beyan eden' anlamına geldiğini ve Kur'an'ın kendisinin hakikatleri apaçık bir şekilde ortaya koyduğunu ifade eder. Bu ayette, Kur'an'ın mesajının net ve anlaşılır olduğunu vurgular.
Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'mübîn'in hem 'açıklayan' (müfessir) hem de 'açık olan' (vâdıh) anlamlarına geldiğini belirtir. Kur'an için kullanıldığında, hem kendisi açık ve anlaşılır olan hem de hakikatleri başkalarına açıklayan bir kitap olduğunu ifade eder. Yûsuf Suresi'nin bu ayetinde, Kur'an'ın hakikatleri net bir şekilde ortaya koyan bir rehber olduğu kastedilir.
Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'beyân' kökünden gelen 'mübîn'in, 'bir şeyi açıklığa kavuşturmak, ortaya çıkarmak' anlamına geldiğini belirtir. Kur'an'ın 'mübîn' olması, onun hakikatleri, hükümleri ve kıssaları hiçbir kapalılık bırakmadan açıklamasını ifade eder. Bu ayette, Kur'an'ın yol gösterici ve açıklayıcı niteliği vurgulanır.
Bu âyetin tefsiri eserlerde henüz eşleştirilmedi.
Eşleştirme tamamlandıkça bu bölüm otomatik dolar.