İbrâhîm Sûresi 41. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Ğufrân ve mağfiret, bir şeyi onu koruyacak şekilde örtmektir. Allah'ın kulunu bağışlaması, kulun günahını örtmesi ve azaptan korumasıdır. Ayetteki 'İğfir' emri, Hz. İbrahim'in Allah'tan bu korumayı ve günahların affını dilemesidir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Mağfiret, Allah Teâlâ'nın kulunun günahlarını örtmesi ve onu cezalandırmamasıdır. Bu ayetteki talep, kıyamet gününde, yani hesap gününde bu ilahi örtünün ve affın gerçekleşmesidir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İzutu'ya göre 'ğ-f-r' kökü, 'örtmek' ve 'korumak' anlamlarını taşır. Kur'an'da bu, Allah'ın günahları örtmesi ve böylece kulunu ilahi cezadan koruması anlamına gelir. Hz. İbrahim'in duası, bu ilahi korumanın kendisi ve diğer müminler için tecelli etmesi yönündedir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Vâlid, doğuran demektir. Vâlideyn ise anne ve babayı ifade eder. Ayetteki 'vâlideyye' ifadesi, Hz. İbrahim'in kendi anne ve babası için bağışlanma dileğini açıkça ortaya koyar.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Vâlideyn, Arap dilinde 'iki doğuran' anlamında olup, anne ve babayı kapsar. Bu ayetteki kullanımı, Hz. İbrahim'in ailesine olan düşkünlüğünü ve onlar için de ahiret endişesini gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İman, kalben tasdik etmek ve güvenmek demektir. Mü'min ise, Allah'a ve O'nun peygamberlerine, kitaplarına, ahiret gününe inanan kişidir. Ayetteki 'lil-mu'minîn' ifadesi, Hz. İbrahim'in duasının sadece kendi ailesiyle sınırlı kalmayıp, tüm iman edenleri kapsayan evrensel bir dua olduğunu gösterir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Mü'min, 'emine' fiilinden türemiş olup, güvenen, tasdik eden anlamındadır. Kur'an'da bu terim, Allah'ın birliğine ve peygamberlerin getirdiği mesaja inanan kimseler için kullanılır. Hz. İbrahim'in bu duası, müminler arasındaki kardeşlik ve dayanışma ruhunu yansıtır.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'iman' kavramının sadece sözlü ikrar değil, aynı zamanda kalbi tasdik ve amellerle de desteklenmesi gerektiğini belirtir. Ayetteki 'müminler' ifadesi, bu bütüncül iman anlayışına sahip olanları kapsar ve Hz. İbrahim'in onlar için de bağışlanma dilemesini anlamlı kılar.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Yevm, güneşin doğuşundan batışına kadar olan zaman dilimidir. Ancak Kur'an'da 'yevm' kelimesi bazen belirli bir olayın gerçekleştiği büyük bir zaman dilimini, özellikle de kıyamet gününü ifade etmek için kullanılır. Bu ayetteki 'yevme yekûmu'l-hisâb' ifadesi, hesap gününü açıkça belirtir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Yevm, bilinen bir zaman dilimidir. Kur'an'da ahiret ile ilgili kullanıldığında, genellikle 'kıyamet günü', 'hesap günü' gibi özel ve önemli günleri ifade eder. Hz. İbrahim'in duası, bu büyük ve önemli güne yönelik bir endişeyi ve dileği yansıtır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Hisâb, bir şeyi saymak, ölçmek ve değerlendirmek demektir. Ahiret bağlamında ise, Allah'ın kullarının amellerini sayması, tartması ve onlara karşılık vermesidir. Ayetteki 'yevme yekûmu'l-hisâb' ifadesi, bu ilahi muhasebenin gerçekleşeceği günü vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Hisâb, Allah Teâlâ'nın kullarının dünyada yaptıkları amelleri tek tek ortaya koyması ve onlardan hesap sormasıdır. Bu ayetteki 'hesap günü' ifadesi, ahiretteki adalet ve karşılık görme inancının bir yansımasıdır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'hisâb' kavramının Kur'an'da ilahi adalet ve sorumluluk bilinciyle yakından ilişkili olduğunu belirtir. Herkesin dünyadaki eylemlerinin bir karşılığı olacağı ve bu karşılığın hesap gününde görüleceği inancı, Kur'an'ın temel mesajlarındandır. Hz. İbrahim'in duası, bu hesap gününün zorluğuna işaret eder ve bağışlanma talebini bu bağlamda sunar.