Velekad câehum rasûlun minhum fekeżżebûhu feeḣażehumu-l'ażâbu vehum zâlimûn(e)
Andolsun, onlara içlerinden bir peygamber geldi de onu yalanladılar. Böylece zulmederlerken azap onları yakalayıverdi.
Nahl Sûresi
Terzibaba - Necdet Ardıç
“Velekad câehum rasûlun minhum fekezzebûhu feeḣazehumu-l’azâbu vehum zâlimûn(e)” Andolsun, onlara içlerinden bir peygamber geldi de onu yalanladılar. Böylece zulmederlerken azap onları yakalayıverdi. (16/113)
“câehum rasûlun minhum” onlara içlerinden peygamber geldi ifadesinin iki yönü vardır.
Bir yönü “onların cemaâtleri içerisinden onların benzeri bir peygamber geldi”, diğer yönü ise “öz varlıkları olan nefsilerinde onlara bir resûl geldi” dir.
Diğer yönüyle insanlık içinden genele gelen peygamber a.s. hazeratıdır.
Âdem a.s. dan efendimiz (s.a.v.) e kadar gelen peygamber hazeratı Hakikat-i Muhammediyenin mertebeleridir.
Her kim bâtınında, enfüsünde iç âleminde bu mertebelerinden birinde ise ona gelen risalet mertebesi o peygamber a.s. mın mertebesi ve yaşantıısıdır…
Kişilerin özünde bulunan “venefahtü” hakikati ile ulûhiyet ve risâlet mertebelerini, abdiyyet mertebesinden idrak ettiğinde ve bu hakikatin risalet mertebesinden yansıdığını da, idrak ettiğinde kendi nefsinden/içinden kendisine rasul gelmiş olur.
Kim nefsi emarenin hayali yaşantısında ise bu “venefahtü” hakikatine zulm etmiş ve nefsinin aranlığında kalarak azaba uğramış olur. (Murat Derûni)