Nahl Sûresi 128. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'takva' kelimesinin kök anlamının bir şeyi korumak olduğunu belirtir. Ayetteki 'ittakav' ise, kulun kendini Allah'ın azabından, günahlardan ve haramlardan koruması, sakınması anlamında kullanılmıştır. Bu, Allah'ın emirlerine riayet ederek ve yasaklarından kaçınarak elde edilen bir korunmadır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'takva' kavramını Kur'an'ın temel ahlaki kavramlarından biri olarak ele alır ve onu 'Allah'a karşı sorumluluk bilinciyle hareket etmek, O'nun gazabından sakınmak' şeklinde tanımlar. Ayetteki 'ittakav' fiili, bu sorumluluk bilincini eyleme döken, Allah'ın sınırlarını gözeten kişileri ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'ihsan' kavramını 'güzel amel işlemek' olarak açıklar. 'Muhsinûn' ise, bu güzel amelleri sürekli ve en iyi şekilde yapan kişilerdir. Ayetteki bağlamda, Allah'ın rızasını kazanmak için ibadetlerini ve muamelelerini en güzel biçimde yerine getirenleri ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ihsan'ı 'bir şeyi güzel yapmak' veya 'başkasına iyilikte bulunmak' olarak tanımlar. 'Muhsinûn' ise, hem kendi amellerini Allah'ın istediği şekilde en güzel yapanlar hem de insanlara karşı iyilikte bulunanlardır. Ayette, bu iki yönüyle de Allah'ın beraberliğine nail olan kimseler kastedilmektedir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'ihsan'ın sadece iyilik yapmakla sınırlı olmadığını, aynı zamanda yapılan işi en mükemmel şekilde, Allah'ı görüyormuşçasına bir bilinçle yapmayı da içerdiğini belirtir. 'Muhsinûn' ifadesi, bu yüksek bilinç ve mükemmeliyet anlayışına sahip olan, hem ibadetlerinde hem de sosyal ilişkilerinde en güzel davranışı sergileyen kişileri temsil eder.