Nahl Sûresi 94. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'أخذ' kelimesinin bir şeyi ele geçirmek, benimsemek veya kullanmak manalarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'تَتَّخِذُوا۟ أَيْمَـٰنَكُمْ' ifadesi, yeminleri bir aldatma aracı olarak kullanma, onları bu amaçla benimseme anlamını taşır.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'أخذ' fiilinin geniş bir kullanım alanına sahip olduğunu ve bir şeyi kendine mal etmek, bir şeyi bir amaç için kullanmak gibi anlamlara geldiğini açıklar. Ayetteki bağlamda, yeminlerin 'dehal' (hile) için bir araç olarak alınması, yani bu amaçla kullanılması kastedilir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'يمين' kelimesinin 'sağ el' ve 'yemin' anlamlarına geldiğini belirtir. Yemin, genellikle sağ elin kullanıldığı bir antlaşma veya söz verme eylemiyle ilişkilendirilir. Ayetteki 'أَيْمَـٰنَكُمْ' ifadesi, insanların birbirlerine verdikleri sözleri ve ettikleri yeminleri ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'يمين' kelimesinin 'sağ taraf' ve 'yemin' anlamlarını taşıdığını, yemin etmenin ise bir şeyi tasdik etmek veya bir şeye söz vermek için Allah'ın adını anmak olduğunu açıklar. Ayette, bu yeminlerin aldatma amacıyla kullanılmaması gerektiği vurgulanır.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'yemin' kavramının Kur'an'da ahde vefa ve güven ilişkisi bağlamında sıkça geçtiğini belirtir. Ayetteki 'أَيْمَـٰنَكُمْ' ifadesi, insanların birbirlerine karşı sorumluluklarını ve bu yeminlerin ihlalinin doğuracağı sonuçları işaret eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'دَخَل' kelimesinin 'içine giren, karışan' anlamından türeyerek 'hile, fesat' manasına geldiğini belirtir. Ayetteki 'دَخَلًۢا' ifadesi, yeminlerin samimiyetsiz bir şekilde, içten pazarlıklı ve aldatıcı bir amaçla kullanılması durumunu anlatır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'دَخَل' kelimesinin bir şeyin içine girip onu bozması, fesat çıkarması anlamında kullanıldığını ifade eder. Ayette, yeminlerin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıyla ortaya çıkan içsel bozulma ve fesat kastedilir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'da 'hile' ve 'aldatma' kavramlarının toplumsal düzeni bozan ve güveni sarsan eylemler olarak ele alındığını belirtir. 'دَخَلًۢا' kelimesi, yeminlerin bu tür kötü niyetli amaçlar için kullanılmasının ahlaki ve dini açıdan kabul edilemez olduğunu vurgular.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'زَلَّ' fiilinin 'ayağın kayması, sürçmesi' anlamında kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'فَتَزِلَّ قَدَمٌۢ' ifadesi, yeminleri kötüye kullanmanın bir sonucu olarak kişinin istikrarını kaybetmesini, doğru yoldan sapmasını mecazi olarak anlatır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'زَلَل' kelimesinin hem maddi (ayağın kayması) hem de manevi (hata yapmak, günaha düşmek) anlamlara geldiğini açıklar. Ayetteki kullanım, yeminleri bozmanın veya kötüye kullanmanın kişinin dini ve ahlaki duruşunda bir kaymaya yol açacağını ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'زَلَّ' fiilinin 'istikrarsızlık' ve 'sapma' anlamlarını taşıdığını belirtir. Ayetteki 'فَتَزِلَّ قَدَمٌۢ بَعْدَ ثُبُوتِهَا' ifadesi, sağlam bir zeminde dururken dahi yeminleri kötüye kullanmanın kişiyi kaygan bir zemine sürükleyebileceğini ve istikrarını bozabileceğini vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ثَبَتَ' fiilinin bir şeyin yerinde sağlam durması, istikrarlı olması anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'بَعْدَ ثُبُوتِهَا' ifadesi, kişinin daha önce sağlam bir zeminde, doğru bir duruşta olduğunu, ancak yeminleri kötüye kullanmanın bu sağlamlığı bozacağını anlatır.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'ثبات' kavramının 'istikrar, kararlılık ve sağlamlık' anlamlarını içerdiğini açıklar. Ayette, yeminleri kötüye kullanmanın, kişinin dini ve ahlaki istikrarını, yani 'sağlamca yere basan ayağını' kaydıracağı uyarısı yapılır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'صَدَّ' fiilinin 'engellemek, mani olmak' anlamında kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'بِمَا صَدَدتُّمْ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ' ifadesi, yeminleri kötüye kullanarak insanları Allah'ın yolundan, yani doğru ve hak yoldan alıkoyma eylemini anlatır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'صَدَّ' kelimesinin hem 'yüz çevirmek' hem de 'engellemek' anlamlarına geldiğini ifade eder. Ayetteki bağlamda, yeminleri aldatma aracı olarak kullanmanın, insanları Allah'ın yolundan uzaklaştırma ve engelleme sonucunu doğuracağı vurgulanır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'da 'Allah yolundan alıkoyma' kavramının, İslam'ın temel ahlaki ve dini prensiplerine karşı gelme ve insanları doğru yoldan saptırma olarak ele alındığını belirtir. 'صَدَدتُّمْ' kelimesi, bu tür bir engelleme eyleminin ciddiyetini ve sonuçlarını vurgular.