Bakara Sûresi 137. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Bakara 137Cüz 1 · Sayfa 21

Bakara Sûresi 137. Âyet

البقرة

Fe-in âmenû bimiśli mâ âmentum bihi fekadi-htedev(s) ve-in tevellev fe-innemâ hum fî şikâk(in)(s) feseyekfîkehumu(A)llâh(u)(c) vehuve-ssemî'u-l'alîm(u)

Eğer onlar böyle sizin iman ettiğiniz gibi iman ederlerse, gerçekten doğru yolu bulmuş olurlar; yüz çevirirlerse onlar elbette derin bir ayrılığa düşmüş olurlar. Allah, onlara karşı seni koruyacaktır. O, hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir.

Bakara 137. ayet, iman, hidayet, ayrılık ve Allah'ın yeterliliği gibi temel kavramlar üzerinden, inananlarla inanmayanlar arasındaki farkı ve Allah'ın kudretini vurgulamaktadır. Ayet, inanç esaslarına bağlılığın önemini ve bu bağlılıktan sapmanın sonuçlarını dilbilimsel bir derinlikle ortaya koyar.

1ءَامَنُوا۟e-m-n

Kök:أ م ن—İnanmak, güvenmek, tasdik etmek anlamlarına gelir ve burada peygamberin getirdiği mesaja iman etmeyi ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'emn' kökünü kalbin sükûnet bulması ve korkudan emin olması olarak tanımlar. 'İman' ise, bir şeyi tasdik etmekle birlikte, kalben güven duymayı ve bu güvenle birlikte emniyette olmayı ifade eder. Ayetteki 'âmenû' kelimesi, müminlerin peygamberin getirdiği hakikate kalben güvenerek tasdik etmelerini ve bu sayede bir emniyet ve huzur bulmalarını vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'iman' kavramının Kur'an'da sadece entelektüel bir kabulden öte, Allah'a ve O'nun elçisine tam bir güven ve teslimiyet anlamına geldiğini belirtir. Bu güven, kişinin tüm varlığıyla Allah'a yönelmesini ve O'nun emirlerine uymasını gerektirir. Ayetteki 'sizin inandığınız gibi inanmış olsalar' ifadesi, bu tam teslimiyet ve güvenin bir ölçüt olarak sunulduğunu gösterir.

2ٱهْتَدَوا۟h-d-y

Kök:ه د ى—Doğru yolu bulmak, hidayete ermek, rehberlik edilmek anlamlarına gelir ve burada hakikate ulaşmayı ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'hidayet' kelimesini 'yol göstermek' ve 'doğru yola iletmek' olarak açıklar. Ayetteki 'fe-kad ihtedev' ifadesi, iman edenlerin Allah tarafından doğru yola iletildiğini ve bu yolun hakikat olduğunu mecazi bir dille anlatır.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'hidayet'in farklı dereceleri olduğunu ve en üst derecesinin Allah'ın kulunu doğru yola iletmesi olduğunu belirtir. Ayetteki 'ihtedev' kelimesi, iman edenlerin Allah'ın rehberliğiyle hakikati bulduklarını ve bu sayede doğru yola girdiklerini ifade eder.

3تَوَلَّوْا۟v-l-y

Kök:و ل ى—Yüz çevirmek, sırt dönmek, uzaklaşmak anlamlarına gelir ve burada imandan ve haktan sapmayı ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'tevellâ' fiilini 'dönmek, yüz çevirmek' olarak açıklar. Ayetteki 'in tevellev' ifadesi, iman etmeyi reddedenlerin hakikatten yüz çevirerek ondan uzaklaştıklarını ve bu durumun onların kendi tercihleri olduğunu vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): el-Kefevî, 'tevellî'nin bir şeyden uzaklaşmak ve ona sırt dönmek anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki bağlamda, bu kelime, iman çağrısına kulak asmayanların, hakikatten bilinçli olarak uzaklaşmalarını ve bu uzaklaşmanın onları bir çıkmaza sürükleyeceğini ifade eder.

4شِقَاقٍş-k-k

Kök:ش ق ق—Ayrılık, anlaşmazlık, düşmanlık ve karşıtlık anlamlarına gelir ve burada hakikatten sapmanın getirdiği bölünmüşlüğü ifade eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): es-Sicistânî, 'şikak' kelimesini 'ayrılık, muhalefet' olarak açıklar. Ayetteki 'fî şikâk' ifadesi, iman etmeyenlerin hakikatten ayrı düşerek bir anlaşmazlık ve karşıtlık içinde olduklarını, bu durumun onların içsel bir bölünmüşlük yaşadığını gösterir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'şikak'ın 'bir şeyi ikiye ayırmak' kökünden geldiğini ve mecazi olarak 'düşmanlık, muhalefet' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'fî şikâk' ifadesi, iman etmeyenlerin hakikatten ayrı düşerek, müminlere karşı bir düşmanlık ve muhalefet içinde olduklarını, bu durumun onların hakikatten uzaklaşmalarının bir sonucu olduğunu vurgular.

5فَسَيَكْفِيكَهُمُk-f-y

Kök:ك ف ى—Yeterli olmak, kâfi gelmek, korumak anlamlarına gelir ve burada Allah'ın müminlere yardımının ve korumasının yeterli olacağını ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'kefâ' fiilini 'bir ihtiyacı gidermek, yeterli olmak' olarak tanımlar. Ayetteki 'feseyekfîkehumu' ifadesi, Allah'ın, iman edenlere karşı çıkanlara karşı yeterli olacağını, onları koruyacağını ve onlara yardım edeceğini vurgular. Bu, müminler için bir güvence ve teselli kaynağıdır.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'kefâ' fiilinin Kur'an'da genellikle Allah'ın kudretini ve yeterliliğini ifade etmek için kullanıldığını belirtir. Ayetteki bu kullanım, Allah'ın, müminleri düşmanlarına karşı koruma ve onlara destek olma gücünün sonsuz olduğunu ve bu konuda kimseye ihtiyaç duymadığını açıkça ortaya koyar.

Bakara Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

فَإِنْ آمَنُواْ بِمِثْلِ مَا آمَنتُم بِهِ فَقَدِ اهْتَدَواْ وَّإِن تَوَلَّوْاْ فَإِنَّمَا هُمْ فِي شِقَاقٍ فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللّهُ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

(2/137) Fein amenu Bi misli ma amentüm BiHİ fekadihtedev* ve in tevellev feinnema hüm fiy şıkak* feseyekfiykehümüllahu ve HUves Semi'ul 'Aliym;

* Eğer onlar böyle sizin imân ettiğiniz gibi imân ederlerse, gerçekten doğru yolu bulmuş olurlar; yüz çevirirlerse onlar elbette derin bir ayrılığa düşmüş olurlar. Allah, onlara karşı seni koruyacaktır. O, hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir.

Eğer sizin gibi imân etseler onlarda doğru yolu bulur, eğer dönerlerse onlar uzaklaşmışlardır, ister inansınlar ister inanmasınlar Allah yeter, zâten onların varlıklarında Allah’ın varlığından başka bir şey olmadığından O herşeyi görücü ve duyucudur.

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(5)

Mesnevî-i Şerîf Şerhi - Cilt 12 Kâf Sûresi İnşikâk Sûresi Bakara Dosyası Kur'ân-ı Kerîm'de Yolculuk — 53. Âyetler ve Terzi Baba