Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'haram' kelimesinin temel anlamının 'men etmek, yasaklamak' olduğunu belirtir. 'Şehr-i haram' (hürmetli ay) ise, bu aylarda savaşmanın ve kan dökmenin yasaklanmış olmasından dolayı bu ismi almıştır. Ayetteki kullanımı, bu ayların kutsallığına ve bu kutsallığın ihlal edilmesinin karşılığının olacağına işaret eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'el-haram' kelimesinin 'yasaklanmış' anlamına geldiğini ve bu aylarda savaşın yasaklanmış olmasından dolayı bu şekilde adlandırıldığını ifade eder. Ayetteki 'eş-şehrul haram biş-şehril haram' ifadesi, bu yasağın karşılıklı olduğunu ve ihlal edildiğinde misillemenin caiz olduğunu mecazi bir dille anlatır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'haram' kavramının Kur'an'da sadece yasaklanmış olanı değil, aynı zamanda kutsal ve dokunulmaz olanı da ifade ettiğini belirtir. 'Haram aylar', savaşın yasaklandığı, dolayısıyla barış ve güvenliğin hüküm sürdüğü zaman dilimleridir. Ayetteki bağlamda, bu kutsallığın ihlal edilmesi durumunda dahi bir denge ve adalet prensibinin gözetilmesi gerektiği vurgulanır.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'hurumât' kelimesinin 'haram'ın çoğulu olduğunu ve Allah'ın yasakladığı, çiğnenmesi haram olan şeyleri kapsadığını belirtir. Ayetteki 'el-hurumâtu kısâs' ifadesi, bu kutsal değerlere yapılan tecavüzlerin karşılığının olacağını, yani bir nevi misilleme hakkını doğuracağını gösterir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'hurumât'ın, Allah'ın kullarına saygı göstermelerini emrettiği ve çiğnenmesini yasakladığı her şeyi ifade ettiğini açıklar. Bu, sadece aylar değil, can, mal, namus gibi genel dokunulmazlıkları da içerir. Ayetteki kullanımı, bu dokunulmazlıkların ihlal edilmesi durumunda, ihlalin derecesine göre bir karşılık verme prensibini ortaya koyar.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'kısas' kelimesinin 'izini takip etmek, benzerini yapmak' anlamından geldiğini belirtir. Hukuki bağlamda ise, bir suçun cezasının, suçun aynısı veya benzeriyle verilmesi demektir. Ayetteki 'el-hurumâtu kısâs' ifadesi, kutsal değerlere yapılan saldırının karşılığının, benzer bir saldırıyla verilebileceği prensibini ifade eder, ancak bu, aşırıya kaçmadan olmalıdır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'kısas'ın 'bir şeyin izini takip etmek' kökünden geldiğini ve ceza hukukunda, suçun aynısıyla karşılık verme anlamına geldiğini açıklar. Ayetteki bağlamda, hürmetli ayların ihlal edilmesi durumunda, bu ihlale denk bir karşılık verilebileceğini, ancak bunun adalet ve ölçü içinde olması gerektiğini vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'kısas'ın Kur'an'da genellikle cana karşı can, göze karşı göz gibi tam bir denklik prensibini ifade ettiğini belirtir. Ancak bu ayetteki 'hurumât' bağlamında, kutsal değerlere yapılan saldırının karşılığının da benzer bir şekilde verilebileceği, ancak bunun meşru müdafaa ve adalet sınırları içinde kalması gerektiği anlamını taşır.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'a'tedâ' fiilinin 'udvân' kökünden geldiğini ve 'haddi aşmak, zulmetmek' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'femen-i'tedâ aleykum' ifadesi, size karşı haksız yere saldıran, sınırı aşan kimseye işaret eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'adâ' fiilinin 'sınırı aşmak, haddi geçmek' anlamını taşıdığını ve 'i'tedâ'nın ise bu fiilin tef'il babından gelerek 'aşırıya gitmek, tecavüz etmek' manasına geldiğini açıklar. Ayetteki kullanımı, düşmanın başlattığı haksız saldırıyı ve bu saldırıya karşı meşru müdafaa hakkını ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'i'tedâ' fiilinin, bir başkasına karşı haksız yere düşmanlık göstermek ve ona zarar vermek anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki tekrarı, saldırıya uğrayanların da aynı şekilde karşılık verme hakkına sahip olduğunu, ancak bu karşılığın da saldırının misliyle sınırlı olması gerektiğini vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'takva' kelimesinin temel anlamının 'bir şeyi korumak' olduğunu ve dini bağlamda ise 'nefsini günahlardan korumak' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'vettekullâh' emri, misilleme yaparken dahi Allah'ın sınırlarını aşmamayı, adil olmayı ve aşırıya kaçmamayı öğütler.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'takva' kavramının Kur'an'da sadece korku değil, aynı zamanda Allah'a karşı duyulan derin saygı, sorumluluk bilinci ve O'nun iradesine uygun yaşama çabası olduğunu ifade eder. Bu ayette, düşmana karşılık verirken bile Allah'ın koyduğu ahlaki ve hukuki sınırlara riayet etmenin önemini vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'takva'nın Kur'an'da geniş bir anlam yelpazesine sahip olduğunu ve genellikle Allah'ın azabından korunmak için O'nun emirlerine sarılmak ve yasaklarından kaçınmak olarak anlaşıldığını belirtir. Bu ayette, savaş ve misilleme gibi hassas durumlarda dahi müminlerin Allah'ın adalet ve ölçü prensiplerine bağlı kalmaları gerektiğini ifade eder.