Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'bürûz' kelimesini bir şeyin gizlilikten açığa çıkması olarak tanımlar. Ayetteki 'berazû' ifadesi, müminlerin düşmanla açıkça yüzleşmek üzere meydana çıkmaları, yani savaşa hazır olmaları anlamında kullanılmıştır. Bu, sadece fiziksel bir çıkış değil, aynı zamanda bir meydan okuma ve kararlılık göstergesidir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'berazû' kelimesini 'ortaya çıktılar, göründüler' şeklinde açıklar. Ayetteki bağlamda, düşmanla karşılaşmak üzere açık alana çıkmak, yani savaş meydanına gelmek anlamını taşır. Bu, mecazi olarak düşmanla yüzleşmeye cesaret etmeyi de ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ifrâğ' kelimesini bir kabın içindekini tamamen boşaltmak olarak açıklar. Ayetteki 'efrığ aleynâ sabran' ifadesi, Allah'tan sabrı üzerlerine bolca, adeta bir kaptan boşaltır gibi indirmesini, onları sabırla doldurmasını talep etmelerini ifade eder. Bu, sıradan bir sabır dileği değil, zorlu bir durum karşısında tam bir sabır gücü istemektir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'ifrâğ' fiilinin bir şeyi tamamen boşaltma ve dökme anlamını vurgular. Ayetteki kullanımı, müminlerin Allah'tan kendilerini tamamen kuşatacak, her yanlarını dolduracak bir sabır lütfetmesini istediklerini gösterir. Bu, düşman karşısında sarsılmaz bir metanet ve dayanıklılık arayışıdır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'sabr' kavramını Kur'an'da sadece pasif bir dayanıklılık olarak değil, aynı zamanda aktif bir direniş ve azim olarak ele alır. Ayetteki 'sabran' talebi, müminlerin düşman karşısında pasif bir bekleyişten ziyade, aktif bir mücadele içinde sebat etme ve zorluklara göğüs germe iradesini yansıtır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'sabr'ı nefsi hoşlanmadığı şeylerden alıkoymak olarak tanımlar. Ayetteki 'sabran' kelimesi, savaşın getirdiği korku, yorgunluk ve zorluklar karşısında nefsi kontrol altında tutma, paniğe kapılmama ve kararlılıkla mücadeleye devam etme gücünü ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'sabr'ın Kur'an'daki anlam genişliğini vurgular ve onun sadece musibetlere dayanmakla kalmayıp, aynı zamanda Allah yolunda cihat ederken gösterilen azim ve metaneti de kapsadığını belirtir. Ayetteki 'sabran' talebi, tam da bu cihat bağlamında, düşman karşısında sarsılmaz bir irade ve dayanıklılık arayışını ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'tesbît'i bir şeyi sağlam ve sabit kılmak olarak açıklar. Ayetteki 'sebbit akdâmenâ' ifadesi, müminlerin savaş meydanında ayaklarının kaymaması, yani düşman karşısında geri adım atmamaları, korkuya kapılmamaları ve kararlılıkla durmaları için Allah'tan yardım dilemelerini ifade eder. Bu, hem fiziksel hem de manevi bir sebat talebidir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'tesbît'in bir şeyi yerinde tutmak, sağlamlaştırmak anlamını verir. Ayetteki kullanımı, müminlerin savaşın şiddeti karşısında sarsılmadan, dağılmadan ve kaçmadan yerlerinde durabilmeleri için Allah'tan güç ve destek istemelerini gösterir. Bu, zafer için temel bir ön koşuldur.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'nasr'ı birine düşmanına karşı yardım etmek olarak tanımlar. Ayetteki 'unsurnâ' ifadesi, müminlerin Calut ve ordusuna karşı verdikleri mücadelede Allah'tan doğrudan yardım ve destek talep etmelerini ifade eder. Bu, sadece fiziksel bir yardım değil, aynı zamanda manevi bir güç ve zaferin anahtarıdır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'nasr' kelimesinin düşmana karşı üstün gelmek için verilen destek anlamını vurgular. Ayetteki bağlamda, müminlerin sayıca az ve zayıf olmalarına rağmen, Allah'ın yardımıyla düşmanlarına karşı galip gelme arzusunu ve inancını yansıtır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'küfr' kavramının Kur'an'da sadece inançsızlık değil, aynı zamanda Allah'ın nimetlerine karşı nankörlük ve gerçeği bile bile reddetme anlamlarını taşıdığını belirtir. Ayetteki 'el-kâfirîn' ifadesi, Calut ve ordusunun sadece inançsız olmalarını değil, aynı zamanda Allah'ın emirlerine karşı gelmelerini ve zulmetmelerini de ima eder, bu da onlara karşı savaşın meşruiyetini pekiştirir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'küfr'ün asıl anlamının bir şeyi örtmek olduğunu, buradan da Allah'ın nimetlerini örtmek (nankörlük) ve hakikati örtmek (inkar) anlamlarına geldiğini açıklar. Ayetteki 'el-kâfirîn' kelimesi, müminlerin mücadele ettiği düşmanın, Allah'ın varlığını ve birliğini inkar eden, O'nun hükümlerine karşı gelen bir topluluk olduğunu vurgular.