Tâhâ Sûresi 21. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'أخذ' kelimesinin 'bir şeyi ele geçirmek, zapt etmek' anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'خُذْهَا' ifadesi, Allah'ın Hz. Musa'ya yılan haline gelen asayı tereddütsüz bir şekilde tutmasını emretmesi, ilahi kudrete teslimiyet ve güvenin bir göstergesidir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'أخذ' fiilinin mecazi kullanımlarına değinirken, bu ayetteki kullanımın doğrudan bir emir ve eyleme geçme çağrısı olduğunu vurgular. Yılanın tutulması emri, korkuyu yenme ve mucizeye tanıklık etme eylemini ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'خوف' kelimesinin 'bir şeyden dolayı duyulan endişe ve ürperti' olduğunu açıklar. Ayetteki 'وَلَا تَخَفْ' ifadesi, Allah'ın Hz. Musa'ya yılanın dönüşümünden kaynaklanan doğal korkusunu gidermesi ve ona güven vermesi anlamındadır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'havf' (korku) kavramının Kur'an'da genellikle Allah'ın azabından veya ilahi kudretin tecellilerinden duyulan saygılı bir korku olarak ele alındığını belirtir. Ancak bu ayetteki 'lâ tehaf' emri, peygamberin görevi esnasında hissettiği insani korkunun ilahi bir güvenceyle giderilmesini ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'عاد' fiilinin 'geri dönmek, eski haline gelmek' anlamlarına geldiğini belirtir. 'سَنُعِيدُهَا' ifadesi, Allah'ın mutlak kudretini ve yaratma-dönüştürme yeteneğini gösterir; yılan haline gelen asanın tekrar cansız bir ağaç parçasına dönüşeceğini vaat eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'iade' kavramının bir şeyin başlangıçtaki durumuna geri döndürülmesi olduğunu açıklar. Ayetteki 'سَنُعِيدُهَا' ifadesi, mucizenin geçici olduğunu ve ilahi iradeyle asanın özgün formuna geri döneceğini vurgular, böylece mucizenin mahiyeti ve amacı netleşir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'سيرة' kelimesinin 'hal, durum, gidişat' anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'سِيرَتَهَا الْأُولَىٰ' ifadesi, asanın yılan olmadan önceki, yani cansız bir değnek halindeki orijinal durumunu ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'سيرة' kelimesinin 'bir şeyin üzerinde bulunduğu hal ve şekil' anlamını taşıdığını açıklar. Bu bağlamda, asanın 'eski hali' ifadesi, onun cansız bir nesne olma özelliğine geri döneceğini, böylece mucizenin geçiciliğini ve ilahi kudretin sınırsızlığını gösterir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'sîret' kelimesinin Kur'an'da genellikle bir şeyin 'yolu, tarzı, hali' anlamında kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'sîratehâ' ifadesi, asanın yılanlaşmadan önceki 'normal' ve 'bilinen' durumuna işaret ederek, mucizenin olağanüstülüğünü ve ardından gelen dönüşümün ilahi bir müdahale olduğunu vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'أول' kelimesinin 'bir şeyin başlangıcı, önceliği' anlamına geldiğini belirtir. 'الْأُولَىٰ' ifadesi, asanın yılan haline gelmeden önceki, yani Hz. Musa'nın elindeki değnek halindeki orijinal ve başlangıçtaki durumunu net bir şekilde ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'أول' kelimesinin zaman ve mekan itibarıyla önceliği ifade ettiğini açıklar. Ayetteki 'الْأُولَىٰ' kelimesi, asanın 'ilk hali'ne, yani yılan mucizesinden önceki doğal ve bilinen formuna geri döneceğini kesinleştirir.