Tâhâ Sûresi 58. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Sihir (سحر), bir şeyi gerçekte olduğundan farklı göstermek, göz boyamak ve aldatmak anlamına gelir. Ayette Firavun, Hz. Musa'nın mucizesini bir aldatmaca olarak niteleyerek, kendisinin de benzerini yapabileceğini iddia etmektedir. Bu, hakikati çarpıtma ve batılı hak gibi gösterme çabasıdır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Sihir (سحر), Arapların dilinde bir şeyi gizlice ve ustaca yapmak, gözden uzak tutmak demektir. Firavun'un 'sihir' ifadesi, Hz. Musa'nın getirdiği mucizeyi, halkın gözünde sıradan bir illüzyon, bir gözbağcılık olarak gösterme gayretidir. Burada sihir, gerçeği örtme ve yanıltma aracı olarak kullanılmıştır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Kur'an'da 'sihir' kavramı, genellikle ilahi gücün karşısında duran, insanları aldatmaya yönelik, doğaüstü gibi görünen ancak gerçekte öyle olmayan eylemleri ifade eder. Firavun'un bu ayetteki 'sihir' iddiası, ilahi vahyi ve mucizeyi beşerî bir hileye indirgeme çabasıdır, böylece kendi otoritesini ve gücünü korumayı amaçlar.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Mev'id (موعد), hem vaat edilen zamanı hem de vaat edilen yeri ifade edebilir. Ayette Firavun, Hz. Musa ile bir 'mev'id' belirlemesini istemektedir ki bu, hem bir buluşma zamanını hem de buluşma yerini kapsayan bir anlaşma teklifidir. Bu, Firavun'un kendi şartlarında bir yüzleşme arayışını gösterir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Mev'id (موعد), 'vaat' kökünden türemiş bir isim olup, bir şeyin gerçekleşmesi için belirlenen zaman veya mekân anlamına gelir. Firavun'un bu kelimeyi kullanması, Hz. Musa'ya karşı bir meydan okuma ve kendi gücünü sergileme amacıyla bir 'randevu' talep ettiğini gösterir. Bu, bir tür 'hesaplaşma' çağrısıdır.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Mev'id (موعد) kelimesi, Kur'an'da genellikle bir buluşma, bir randevu veya bir vaadin gerçekleşeceği zaman ve mekânı belirtmek için kullanılır. Bu ayette Firavun, Hz. Musa'ya karşı kendi sihirbazlarını toplayıp bir gösteri yapacağı belirli bir zaman ve yer talep ederek, olayı kendi kontrolü altına almaya çalışmaktadır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İhlâf (إخلاف), bir vaadi yerine getirmemek, sözünden dönmek anlamına gelir. Firavun'un 'lâ nuhlifulu' (biz caymayız) ifadesi, kendisinin ve Hz. Musa'nın belirlenen buluşma zamanına ve yerine sadık kalması gerektiğini vurgular. Bu, Firavun'un dışarıdan güvenilir görünme çabasıdır, ancak aslında kendi çıkarları doğrultusunda hareket etmektedir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): İhlâf (إخلاف), bir şeyin arkasından gelmek veya bir şeyi yerine getirmemek anlamlarına gelir. Ayetteki 'lâ nuhlifulu' (caymayız), belirlenen buluşmaya sadık kalma, sözünde durma taahhüdünü ifade eder. Firavun, bu ifadeyle, karşılaşmanın ciddiyetini ve her iki tarafın da bu anlaşmaya bağlı kalması gerektiğini belirtir.

Ebû'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Hulf (خلف) kökünden türeyen ihlâf, bir vaadi bozmak, sözünden dönmek demektir. Firavun'un bu ifadeyi kullanması, kendisinin ve Hz. Musa'nın bu 'sihir' mücadelesi için belirlenen şartlara riayet etmesi gerektiğini gösterir. Bu, bir nevi 'adil' bir karşılaşma zemini oluşturma iddiasıdır, ancak Firavun'un niyeti hile ve aldatmadır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Süvâ (سوى), düz, eşit ve ortada olan yer anlamına gelir. Firavun'un 'mekânen süvâ' (düz bir yer) ifadesi, karşılaşmanın herkesin görebileceği, engelsiz ve tarafsız bir alanda yapılmasını talep ettiğini gösterir. Bu, Firavun'un kendi sihirbazlarının gösterisini en iyi şekilde sergileyebileceği ve halkın gözünde etkileyici olabileceği bir ortam arayışıdır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Süvâ (سوى), bir şeyin düzgün, eşit ve dengeli olması halini ifade eder. Ayetteki 'mekânen süvâ', hem coğrafi olarak düz bir alanı hem de taraflar arasında eşit şartların olduğu bir ortamı ima eder. Firavun, bu ifadeyle, karşılaşmanın adil bir zeminde gerçekleşeceği izlenimini vermeye çalışır, ancak amacı kendi üstünlüğünü kanıtlamaktır.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Süvâ (سوى) kelimesi, Kur'an'da genellikle eşitlik, denklik ve düzgünlük anlamlarında kullanılır. Firavun'un bu ayette 'mekânen süvâ' talep etmesi, hem fiziksel olarak düz bir alan istemesi hem de bu karşılaşmanın 'eşit' şartlarda, yani kendi sihirbazlarının da Musa'nın 'sihrine' karşılık verebileceği bir ortamda gerçekleşmesini arzu etmesidir.