Tâhâ Sûresi 71. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İman (أمن), kalbin tasdiki ve güven duymasıdır. Ayette Firavun, sihirbazların kendisinden izin almadan, yani kendi otoritesini tanımadan, Hz. Musa'nın getirdiğine kalben güvenmelerini ve onu tasdik etmelerini sorgulamaktadır. Bu, Firavun'un kendi ilahlık iddiasına karşı bir meydan okuma olarak algılanmıştır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İman kavramı, Kur'an'da sadece bir inanç beyanı değil, aynı zamanda bir teslimiyet ve güven eylemi olarak karşımıza çıkar. Firavun'un 'iman' kelimesini kullanması, sihirbazların kendisi yerine başka bir otoriteye (Allah'a) teslim olmalarını ve güvenmelerini kabul edilemez bulduğunu gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): İzin (إذن), bir şeyi yapmaya ruhsat vermek, müsaade etmek anlamına gelir. Firavun, sihirbazların iman etmelerini kendi iznine tabi tutarak, kendisini mutlak otorite sahibi olarak konumlandırmakta ve bu izinsiz eylemi bir itaatsizlik olarak görmektedir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): İzin, bir şeyin vuku bulmasına engel olmamak veya onu serbest bırakmaktır. Firavun'un 'izin vermeden' ifadesi, sihirbazların iman etme eyleminin kendi iradesi ve kontrolü dışında gerçekleştiğini, bu durumun ise onun egemenliğine bir tehdit oluşturduğunu vurgular.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Sihir (سحر), göz boyama, aldatma ve gerçeği olduğundan farklı gösterme sanatıdır. Firavun, sihirbazların imanını, Hz. Musa'nın kendilerine öğrettiği daha üstün bir sihir olarak nitelendirerek, onların imanını küçümsemekte ve meşruiyetini sorgulamaktadır. Bu, Firavun'un kendi sihrini ve otoritesini koruma çabasıdır.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Sihir, Kur'an'da genellikle batıl, aldatıcı ve gerçek dışı eylemler için kullanılır. Firavun'un bu kelimeyi kullanması, sihirbazların imanını gerçek bir inanç olarak değil, bir illüzyon veya hile olarak gösterme amacını taşır. Böylece, sihirbazların dönüşümünü kendi halkı nezdinde değersizleştirmeye çalışır.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Kat' (قطع), bir şeyi ayırmak, bölmek veya kesmektir. Firavun'un 'ellerinizi ve ayaklarınızı çaprazlama keseceğim' tehdidi, en ağır fiziksel cezalardan biridir ve sihirbazların beden bütünlüğünü tamamen bozmayı amaçlar. Bu, Firavun'un gücünü ve acımasızlığını gösterir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Kat' fiili, şiddetli bir kesme eylemini ifade eder. Ayetteki kullanımı, Firavun'un sihirbazların imanına karşı duyduğu öfkenin ve intikam arzusunun bir göstergesidir. Bu ceza, aynı zamanda diğer insanlara ibret olması için tasarlanmıştır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Salb (صلب), bir şeyi dikmek, sertleştirmek ve özellikle birini çarmıha germek veya asmaktır. Firavun'un bu tehdidi, sihirbazları sadece öldürmekle kalmayıp, bedenlerini teşhir ederek halka açık bir şekilde aşağılama ve korkutma amacını taşır. Hurma kütüklerine asma, o dönemin bilinen bir infaz yöntemidir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Salb, birini yüksek bir yere asarak öldürmektir. Firavun'un bu tehdidi, sihirbazların iman etmelerinin bedelinin ne kadar ağır olacağını göstermekle birlikte, kendi ilahlık iddiasına karşı gelenlere verilecek nihai cezayı sembolize eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Azap (عذاب), bir şeyi engellemek, alıkoymak ve acı vermektir. Firavun, kendi azabının 'daha çetin ve daha devamlı' olacağını iddia ederek, sihirbazların iman ettikleri Allah'ın azabını küçümsemekte ve kendi gücünü yüceltmektedir. Bu, Firavun'un kibir ve inkarcılığının bir göstergesidir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Azap kavramı, Kur'an'da genellikle ilahi bir ceza olarak karşımıza çıkar. Firavun'un bu kelimeyi kullanması ve kendi azabını Allah'ınkinden üstün görmesi, onun ilahi otoriteye karşı meydan okumasını ve kendini tanrılaştırma çabasını açıkça ortaya koyar. Sihirbazlar ise bu tehdide rağmen imanlarında sebat etmişlerdir.