Tâhâ Sûresi 81. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Tayyib (طَيِّب), nefsin hoşlandığı, helal ve temiz olan şeydir. Kur'an'da 'tayyibât' kelimesi, hem maddi temizliği hem de şer'î helalliği ifade eder. Bu ayette, Allah'ın helal kıldığı, temiz ve faydalı rızıklar kastedilmektedir ki, bu rızıklar şükredilerek ve israf edilmeden tüketilmelidir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Tayyib (طَيِّب), kötü ve çirkin olanın zıddıdır. Şeriatta ise helal ve mübah olanı ifade eder. Bu ayetteki 'tayyibât', Allah'ın kullarına lütfettiği, hem maddi olarak temiz hem de dinen helal olan nimetleri kapsar. Bu nimetlerin aşırıya kaçmadan tüketilmesi emredilmektedir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Rızık (رزق), Allah'ın kullarına verdiği her şeydir. Bu ayette 'rezaknâkum' ifadesi, Allah'ın insanlara lütfettiği, yaşamlarını sürdürmeleri için gerekli olan tüm maddi ve manevi nimetleri kapsar. Bu nimetler, sadece yiyecek ve içecek değil, aynı zamanda sağlık, akıl gibi unsurları da içerir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Rızık (رزق), Allah'ın canlılara verdiği, onların yaşamlarını sürdürmelerini sağlayan her şeydir. Bu ayetteki 'rezaknâkum' fiili, Allah'ın insanlara doğrudan ve dolaylı olarak bahşettiği, onların faydalanması için yarattığı tüm nimetleri ifade eder. Bu nimetlere karşı nankörlük etmek veya haddi aşmak yasaklanmıştır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Tuğyan (طغيان), bir şeyde haddi aşmaktır. Bu ayetteki 'lâ tatğav' (aşırı gitmeyin) ifadesi, rızık konusunda israf etmemek, şükürsüzlük etmemek, helal sınırları aşarak harama yönelmemek ve Allah'ın koyduğu ölçülerin dışına çıkmamak anlamındadır. Bu, nimetlere karşı nankörlük etmenin bir biçimidir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Tuğyan (طغيان) kavramı, Kur'an'da genellikle Allah'ın sınırlarını aşmak, O'na karşı isyan etmek ve haddi aşmak anlamında kullanılır. Bu ayette 'lâ tatğav', rızık konusunda Allah'ın belirlediği helal ve haram sınırlarını aşmamak, israf etmemek ve nimetlere karşı şükürsüzlük etmemek şeklinde anlaşılmalıdır. Bu, aynı zamanda ahlaki bir ölçülülük çağrısıdır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Gadab (غضب), nefsin intikam alma isteğiyle kaynamasıdır. Allah'a nispet edildiğinde ise, O'nun isyan edenlere yönelik cezalandırma iradesi ve hoşnutsuzluğudur. Bu ayette 'gadabî' (gazabım), rızık konusunda haddi aşanlara ve isyan edenlere yönelik ilahi ceza ve azabın kaçınılmazlığını ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Gadab (غضب), Allah'ın kullarına karşı duyduğu hoşnutsuzluk ve onlara ceza verme iradesidir. Bu ayette 'gadabî', rızık nimetine karşı nankörlük eden, israf eden ve Allah'ın sınırlarını aşan kimselere yönelik ilahi bir uyarıdır. Bu gazap, dünyevi veya uhrevi bir cezayı beraberinde getirecektir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Hevâ (هوى), düşmek, helak olmak ve yok olmak anlamlarına gelir. Bu ayette 'fakad hevâ' (muhakkak mahvolur) ifadesi, Allah'ın gazabına uğrayan kimsenin hem dünyada hem de ahirette büyük bir kayıp ve helakla karşılaşacağını belirtir. Bu, ilahi gazabın nihai sonucudur.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Hevâ (هوى) fiili, bir yerden aşağı düşmek veya helak olmak manasındadır. Ayetteki 'fakad hevâ', Allah'ın gazabına müstahak olan kişinin, manevi ve maddi olarak yıkıma uğrayacağını, kurtuluş umudunun kalmayacağını ve cehenneme düşeceğini mecazi olarak ifade eder. Bu, tuğyanın en ağır sonucudur.