İnne-lleżîne lâ yu/minûne bil-âḣirati zeyyennâ lehum a'mâlehum fehum ya'mehûn(e)
Şüphesiz, ahiret hayatına inanmayanların işlerini biz kendilerine güzel göstermişizdir de o yüzden bocalayıp dururlar.
Neml Sûresi
Terzibaba - Necdet Ardıç
“Şüphe yok, o kimseler ki, âhirete inanmazlar, Ama onun karşıtı olan insânlara—mudil isminin tesirinde olanlara gelince----ahirete imân etmezler. Zâten mudil isminin tesirinde olduklarından, Hâdi isminin istika-metinde olan faaliyetlerle meşgul olmazlar. Çünkü onların yolu o değildir. Böyle olunca da ahiretle Hakk’la dinle, diyanetle işleri olmaz.. Hiç ölmeyecekmiş gibi hareket ederler. Zeyyennâ sevdirildi, süslendirildi, onların amelleri kendilerine güzel ziynetli gösterildi. onlar için yaptıklarını süslemişizdir. Hangi amelleri? Gaflet üzerinde geçen vakitleri kendilerine süslü gösterildi. C. Hakk zeyyennâ biz onları süsledik ki gafletleri artsın diye “fehüm ya’mehun” böylece onlar bocalayıp duruyorlardı. Bir taraftan Hâdî isminin faaliyetleri aklına geliyor, bocala-maları bu, ama Mudil ismi ağır geldiğinden Mudil faaliy yetlerini sürdürüyorlar. Mudil isminin zuhurunu meydana getiriyorlar. Fakat akıllarında ve yahut içlerinde, vicdanla-rında Hâdî isminin de zuhuru olduğundan bir türlü mut-main değillerdir. Keşke yapmasaydım etmeseydim gibile-rinden levm ediyorlar kendilerini ama uzaklaşamıyorlar. Uzaklaşmak için emri teklifiye, kitaba, sünnete, uymak lazımdır. Artık onlar şaşkın bir halde bulunurlar.”