Ankebût Sûresi 59. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Ankebût 59Cüz 21 · Sayfa 403

Ankebût Sûresi 59. Âyet

العنكبوت

Elleżîne saberû ve'alâ rabbihim yetevekkelûn(e)

Onlar, sabreden ve yalnız Rablerine tevekkül eden kimselerdir.

Bu ayet, sabır ve tevekkül kavramları üzerinden müminlerin özelliklerini ve ahiretteki mükafatlarını vurgulamaktadır. Özellikle 'sabır' ve 'tevekkül' kelimeleri, imanın pratik tezahürleri olarak öne çıkmaktadır.

1صَبَرُوا۟s-b-r

Kök:ص ب ر—Zorluklar karşısında direnç göstermek, tahammül etmek ve sebat etmek anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, sabrı nefsi hoşlanmadığı şeyden alıkoymak olarak tanımlar. Ayetteki 'saberediler' ifadesi, müminlerin imanları ve salih amelleri uğruna karşılaştıkları sıkıntılara karşı gösterdikleri metaneti ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe'ye göre sabır, musibetlere karşı dayanıklılık ve tahammüldür. Bu ayette, Allah yolunda karşılaşılan zorluklara karşı gösterilen sebatkarlığı vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, sabrı Kur'an'da temel bir erdem olarak ele alır ve genellikle zorluklar karşısında gösterilen irade gücü ve dayanıklılık olarak açıklar. Ayetteki kullanımı, müminlerin Rablerine olan güvenlerinin bir göstergesi olarak sabrı öne çıkarır.

2رَبِّهِمْr-b-b

Kök:ر ب ب—Terbiye eden, yetiştiren, sahip ve efendi anlamlarına gelir; burada müminlerin kendisine güvendikleri yüce varlığı ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'Rab' kelimesini, bir şeyi aşama aşama kemale erdiren, terbiye eden ve sahip olan olarak açıklar. Ayetteki 'Rableri' ifadesi, müminlerin kendilerini terbiye eden, koruyan ve rızıklandıran Allah'a olan bağlılıklarını gösterir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, Rab kelimesinin hem yaratma hem de terbiye etme anlamlarını içerdiğini belirtir. Ayette, müminlerin tevekkül ettikleri, kendilerine hükmeden ve işlerini idare eden yüce kudreti ifade eder.

3يَتَوَكَّلُونَv-k-l

Kök:و ك ل—Bir işi başkasına havale etmek, güvenmek ve dayanmak anlamındadır; burada müminlerin işlerini Allah'a bırakıp O'na güvenmelerini ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, tevekkülü bir işi başkasına havale etmek ve ona güvenmek olarak açıklar. Ayetteki 'tevekkül ederler' ifadesi, müminlerin tüm işlerinde Allah'a sığınmalarını ve O'nun yardımına güvenmelerini vurgular.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, tevekkülü kalbin Allah'a güvenmesi ve işleri O'na bırakması olarak tanımlar. Bu ayette, sabırla birlikte zikredilerek, müminlerin zorluklar karşısında Allah'a olan tam teslimiyetlerini ve güvenlerini ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, tevekkülün Kur'an'da Allah'a tam bir güven ve teslimiyet hali olduğunu belirtir. Ayetteki bağlamda, sabreden müminlerin Rablerine olan derin imanlarının ve O'na dayanmalarının bir göstergesidir.

Ankebût Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

“Ellezîne saberû ve’alâ rabbihim yetevekkelûn(e)” (29/59) Onlar, sabreden ve yalnız Rablerine tevekkül eden kimselerdir. (29/59)

Âyet rububiyet mertebesi âyetlerindendir.

“Men sabera zafera” Kim sabretti, zafere ulaştı denilmiştir. Vekil, Raşit, Sabır son esmâ-i ilâhiyyedendir. Kişinin nefsi ile sabretmesi ve sabredenleri bulup onlar ile bu yolda birlikte olmak önemlidir.

Sabredenler rablerine güvensinler ve onu vekil ederek rabb’ül erbaba yönelsinler. (Murat Derûni)

Eserin tamamını oku Okuyucuda aç

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(1)

Rûm Sûresi