Âl-i İmrân Sûresi 181. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Âl-i İmrân 181Cüz 4 · Sayfa 74

Âl-i İmrân Sûresi 181. Âyet

آل عمران

Lekad semi'a(A)llâhu kavle-lleżîne kâlû inna(A)llâhe fakîrun ve nahnu aġniyâun senektubu mâ kâlû ve katlehumu-l-enbiyâe biġayri hakkin venekûlu żûkû ‘ażâbe-lharîk(i)

Allah; "Şüphesiz, Allah fakirdir, biz zenginiz" diyenlerin sözünü elbette duydu. Onların dediklerini ve haksız yere peygamberleri öldürmelerini yazacağız ve, "Tadın yangın azabını!" diyeceğiz.

Bu ayet, Allah'a karşı sarf edilen küstahça sözleri ve peygamberlere yönelik haksız cinayetleri ele alarak, bu eylemlerin kaydedildiğini ve karşılığında şiddetli bir azabın geleceğini vurgulamaktadır. Ayet, ilahi işitme, fakirlik isnadı, peygamber katli ve azabın tadılması gibi temel kavramlar üzerinden mesajını iletir.

1سَمِعَs-m-a

Kök:س م ع—Allah'ın, insanların sözlerini eksiksiz ve tam olarak idrak etmesi, işitmesi.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'semâ'' kelimesinin hem duyma organıyla algılamayı hem de idrak etmeyi ve anlamayı ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'semia' fiili, Allah'ın 'Allah fakirdir' diyenlerin sözünü sadece duymakla kalmayıp, bu sözün küstahlığını ve batıllığını tam olarak idrak ettiğini ve karşılığını vereceğini vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, Kur'an'da Allah'a nispet edilen 'işitme' fiilinin, O'nun her şeyi bilmesi ve hiçbir şeyin O'ndan gizli kalmaması anlamında mecazi bir kullanım olduğunu ifade eder. Bu ayetteki 'semia' da, Allah'ın bu sözleri tam olarak bildiğini ve karşılığını vereceğini gösterir.

2فَقِيرٌf-k-r

Kök:ف ق ر—İhtiyaç sahibi, muhtaç olma durumu; ayette Allah'a isnat edilen bu durum, O'nun mutlak zenginliğine ve her şeyden müstağni oluşuna aykırı bir ifadedir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): 'Fakr' kelimesinin, ihtiyaç ve muhtaçlık anlamına geldiğini belirtir. Allah'a 'fakir' denilmesi, O'nun mutlak zenginliğini ve hiçbir şeye muhtaç olmadığını inkar etmek, O'na noksanlık isnat etmek demektir ki bu, küfrün en belirgin alametlerindendir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'fakr'ın, bir şeyin yokluğundan kaynaklanan ihtiyaç hali olduğunu açıklar. Ayetteki 'fakir' ifadesi, Allah'ın zatına ve sıfatlarına yakışmayan, O'nun kemaline zıt bir nitelemedir ve bu sözü söyleyenlerin haddi aşan küstahlığını ortaya koyar.

3أَغْنِيَاءُğ-n-y

Kök:غ ن ي—Zenginler, ihtiyaçsız olanlar; ayette, Allah'a fakirlik isnat edenlerin kendilerini zengin ve müstağni görme iddialarını ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): 'Gına' kelimesinin, ihtiyaçsızlık ve zenginlik anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'ağniyâ'' ifadesi, Allah'a fakirlik isnat edenlerin, kendilerini Allah'tan müstağni ve zengin görme yanılgısını ve kibirlerini yansıtır.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'gına'nın, bir şeyin varlığıyla yetinmek ve başkasına muhtaç olmamak olduğunu açıklar. Bu ayetteki 'ağniyâ'' kelimesi, Yahudilerin kendilerini Allah'a karşı bile bağımsız ve güçlü görme, O'nun emirlerine uymama cüretini ifade eder.

4نَكْتُبُk-t-b

Kök:ك ت ب—Yazacağız, kaydedeceğiz; Allah'ın, söylenen sözleri ve işlenen fiilleri eksiksiz bir şekilde ilahi katında kaydetmesini ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'kitâbet'in, bir şeyi muhafaza etmek ve unutulmamasını sağlamak anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'senektubu' ifadesi, Allah'ın bu sözleri ve fiilleri unutmayacağını, aksine bunları kesinlikle kaydedip karşılığını vereceğini vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'ketebe' fiilinin Kur'an'da sadece yazmak değil, aynı zamanda hükmetmek, takdir etmek ve kesinleştirmek anlamlarında da kullanıldığını belirtir. Bu bağlamda 'senektubu', Allah'ın bu söz ve fiillerin cezasını kesinleştireceği ve hükmünü vereceği anlamına gelir.

5قَتْلَهُمُk-t-l

Kök:ق ت ل—Onların öldürmeleri, cana kıymaları; ayette peygamberlere yönelik haksız cinayetleri ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): 'Katil' kelimesinin, cana kıymak, hayatı sona erdirmek anlamına geldiğini açıklar. Ayetteki 'katlehüm' ifadesi, Yahudilerin peygamberlere karşı işledikleri en büyük günahlardan biri olan cinayetleri vurgular ve bu eylemin vahametini ortaya koyar.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'da 'katl' kavramının sadece fiziksel öldürmeyi değil, aynı zamanda ilahi mesaja karşı gelmeyi ve peygamberlerin tebliğini reddetmeyi de sembolize edebileceğini belirtir. Ancak bu ayetteki 'katlehüm' doğrudan peygamberlerin fiziksel olarak öldürülmesini ifade eder ve bu eylemin ilahi gazabı celbeden bir suç olduğunu gösterir.

6عَذَابَa-z-b

Kök:ع ذ ب—Azap, ceza; ayette, Allah'a iftira atan ve peygamberleri öldürenlere verilecek olan yakıcı cezayı ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): 'Azâb' kelimesinin, bir şeyi engellemek, alıkoymak ve acı vermek anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'azâbe' ifadesi, Allah'ın bu günahkarlara vereceği, onları rahatlıktan alıkoyan ve onlara şiddetli acı veren cezayı ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Halebî, 'azâb'ın, bedene veya ruha isabet eden her türlü meşakkat ve sıkıntı olduğunu açıklar. Ayetteki 'azâbe' kelimesi, 'el-harîk' (yakıcı) kelimesiyle nitelenerek, bu cezanın özellikle ateşle ilgili, şiddetli ve yakıcı bir acı olacağını vurgular.

Âl-i İmrân Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

(181) (Lekad semiAllahu kavlellezîne kâlûinnAllahe fakîrun ve nahnü ağniya'* senektübü

mâ kâlû ve katlehümül Enbiyae Bi ğayri Hakkın ve nekûlü zÜkû azâbel harîk;

“Allah, "Şüphesiz Allah fakirdir, biz zenginiz." diyenlerin lâfını elbette duymuştur. Onların söylediklerini ve peygamberleri haksız yere öldürmelerini yazacağız ve şöyle diyeceğiz: "Tadın o yakıcı azabı!".”

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(3)

Mesnevî-i Şerîf Şerhi - Cilt 6 Dur Rabbın Namazda (Cilt 1)Gökyüzü İnsanları Araştırması (Cilt 2)