Âl-i İmrân Sûresi 55. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'teveffî' kelimesinin asıl anlamının 'bir şeyi tam olarak almak, eksiksiz elde etmek' olduğunu belirtir. Ayetteki 'müteveffîke' ifadesi, Allah'ın Hz. İsa'nın ruhunu tam olarak alması, yani vefat ettirmesi veya uykuya daldırması şeklinde yorumlanmıştır. Bu, bedenin değil, ruhun alınmasıdır ve 'uyku' ile de ilişkilendirilir, zira uyku 'küçük ölüm'dür. (el-Müfredât, s. 858)

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'müteveffîke' ifadesini 'seni öldüreceğim' veya 'seni uyutacağım' şeklinde mecazi olarak açıklar. Ona göre bu ifade, Allah'ın Hz. İsa'yı yeryüzünden alıp kendi katına yükseltmeden önce bir tür 'tamamlama' veya 'sonlandırma' eylemini ifade eder. (Mecâzü'l-Kur'ân, c. 1, s. 97)

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'vefâ' kökünden türeyen 'teveffî' kavramının Kur'an'da genellikle 'ölüm' anlamında kullanıldığını, ancak bazen 'uyku' için de kullanıldığını belirtir. Bu ayetteki kullanımı, Hz. İsa'nın bedeninin değil, ruhunun alınması veya bir tür 'tamamlama' eylemi olarak anlaşılmalıdır. (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar, s. 220)

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'râfi'uke' kelimesini 'seni göğe yükselteceğim' veya 'seni kendi katıma çıkaracağım' şeklinde açıklar. Bu yükseltme, hem mekânsal hem de manevi bir yüceltmeyi ifade eder. (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân, s. 110)

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ref'' kelimesinin 'bir şeyi aşağıdan yukarıya doğru kaldırmak' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'râfi'uke ilayya' ifadesi, Hz. İsa'nın Allah katına, yani yüce bir makama yükseltilmesini ifade eder. Bu, sadece bedensel bir yükseliş değil, aynı zamanda şan ve mertebe olarak da bir yüceltmedir. (el-Müfredât, s. 350)

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): el-Kefevî, 'ref''in hem cismani hem de manevi yükselişi kapsadığını belirtir. Hz. İsa'nın 'ref''i, onun Allah katında yüceltilmesi ve düşmanlarının şerrinden korunması anlamını taşır. (el-Külliyyât, s. 476)

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): es-Sicistânî, 'mutahhiruke' kelimesini 'seni inkarcıların pisliklerinden ve onların sana isnat ettikleri iftiralardan temizleyeceğim' şeklinde açıklar. Bu, hem manevi bir arınma hem de inkarcıların kötü niyetlerinden korunma anlamını taşır. (Nüzhetü'l-Kulûb, s. 345)

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'tathîr'in 'kir ve pislikten arındırmak' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'mutahhiruke mine'l-lezîne keferû' ifadesi, Hz. İsa'nın inkarcıların şerrinden, onların iftiralarından ve yanlış inançlarından uzak tutularak manevi olarak temizlenmesini ifade eder. (Basâiru Zevi't-Temyîz, c. 3, s. 420)

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'tathîr' kavramının Kur'an'da hem maddi hem de manevi temizliği ifade ettiğini belirtir. Bu ayetteki kullanımı, Hz. İsa'nın inkarcıların kötü etkilerinden, onların şirk ve küfürlerinden arındırılması, yani onların pisliklerinden uzak tutulması anlamındadır. (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi, s. 310)

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'küfr' kelimesinin asıl anlamının 'bir şeyi örtmek' olduğunu belirtir. Bu, nimeti örtmek (nankörlük) veya gerçeği örtmek (inkar) şeklinde tezahür eder. Ayetteki 'kefarû' ifadesi, Hz. İsa'nın peygamberliğini ve Allah'ın birliğini inkar edenleri, yani gerçeği örtenleri ifade eder. (el-Müfredât, s. 715)

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'küfr'ün Kur'an'daki temel anlamının 'Allah'ın lütfunu ve nimetini inkar etmek, nankörlük etmek' olduğunu vurgular. Bu, aynı zamanda Allah'ın mesajını ve peygamberini reddetmek anlamına da gelir. Ayetteki 'kefarû' ifadesi, Hz. İsa'ya inanmayan, onun getirdiği hakikati reddeden toplulukları işaret eder. (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar, s. 120)

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'küfr'ün 'imanın zıddı' olduğunu ve 'hakkı örtmek' manasına geldiğini belirtir. Ayetteki 'kefarû' ifadesi, Hz. İsa'nın davetini ve mucizelerini görmelerine rağmen onu reddeden, gerçeği bile bile inkar eden kimseleri tanımlar. (Umdetü'l-Huffâz, c. 3, s. 245)

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ihtilaf' kelimesinin 'bir şeyin zıddına gitmek, farklılaşmak' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'fîmâ kuntum fîhi tahtelifûn' ifadesi, insanların Hz. İsa hakkında veya dinî konularda düştükleri anlaşmazlıkları, farklı görüşleri ve ayrılıkları ifade eder. (el-Müfredât, s. 290)

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): el-Kefevî, 'ihtilaf'ın 'iki şeyin birbirine zıt olması' veya 'bir konuda farklı görüşlere sahip olmak' olduğunu açıklar. Bu ayetteki kullanım, Hz. İsa'nın kimliği, konumu ve misyonu hakkında insanlar arasında ortaya çıkan derin görüş ayrılıklarını ve çekişmeleri vurgular. (el-Külliyyât, s. 125)

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'ihtilaf'ın Kur'an'da genellikle 'hakikatten sapma, doğru yoldan ayrılma' anlamında da kullanıldığını belirtir. Bu ayetteki 'tahtelifûn' ifadesi, sadece görüş ayrılıklarını değil, aynı zamanda bu ayrılıkların getirdiği sapmaları ve yanlış inançları da kapsar. (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi, s. 180)