Nisâ Sûresi 146. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Nisâ 146Cüz 5 · Sayfa 101

Nisâ Sûresi 146. Âyet

النساء

İllâ-lleżîne tâbû veaslehû va'tesamû bi(A)llâhi veaḣlesû dînehum li(A)llâhi feulâ-ike me'a-lmu/minîn(e)(s) vesevfe yu/ti(A)llâhu-lmu/minîne ecran ‘azîmâ(n)

Ancak tövbe edenler, durumlarını düzeltenler, Allah'ın kitabına sarılanlar ve dinlerini Allah'a has kılanlar müstesnadır. Bunlar mü'minlerle beraberdirler. Allah, mü'minlere büyük bir mükafat verecektir.

Nisâ 146. ayet, münafıkların durumundan istisna tutulan, samimi bir dönüşüm ve Allah'a yöneliş sergileyenlerin akıbetini ele almaktadır. Ayet, tevbe, ıslah, Allah'a sarılma ve ihlas gibi temel kavramlar üzerinden kurtuluşun yollarını işaret etmektedir.

1تَابُوا۟t-v-b

Kök:ت و ب—Günahlarından dönüp Allah'a yönelmek, pişmanlık duymak ve af dilemektir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Tevbe, işlenen bir günahtan veya hatadan dönmek, pişmanlık duymak ve Allah'a yönelmektir. Ayetteki 'tâbû' ifadesi, münafıkların önceki hallerinden vazgeçip samimi bir şekilde Allah'a dönmelerini ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Tevbe, 'rücû' (geri dönmek) anlamındadır. Ayetteki kullanımı, münafıkların küfür ve nifaktan imana ve itaate geri dönmeleri, yani hallerini değiştirmeleri mecazını taşır.

2وَأَصْلَحُوا۟s-l-h

Kök:ص ل ح—Kendilerini ve amellerini düzeltmek, iyileştirmek ve salih hale getirmektir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Islah, bir şeyi düzeltmek, bozukluğunu gidermek ve iyi hale getirmektir. Ayetteki 'aslahû' ifadesi, tevbe edenlerin sadece pişman olmakla kalmayıp, aynı zamanda iç dünyalarını ve dış amellerini de düzeltme çabası içinde olduklarını gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Salah, fesadın zıddıdır ve bir şeyin doğru, düzgün ve faydalı hale gelmesidir. 'Aslahû' fiili, kişinin kendi nefsini, inancını ve davranışlarını Allah'ın rızasına uygun hale getirmesi anlamındadır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Islah kavramı, Kur'an'da genellikle 'fesad' (bozgunculuk) kavramının karşıtı olarak kullanılır. 'Aslahû' fiili, bireyin hem kendi iç dünyasındaki bozuklukları gidermesini hem de toplumsal düzeyde iyiliği tesis etme çabasını ifade eder.

3وَٱعْتَصَمُوا۟a-s-m

Kök:ع ص م—Allah'a ve O'nun Kitabına sıkıca sarılmak, O'nun himayesine sığınmaktır.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): İ'tisam, bir şeye tutunmak, ona sığınmak ve onunla korunmaktır. Ayetteki 'i'tesamû billâh' ifadesi, müminlerin Allah'ın dinine, Kitabına ve ipine sımsıkı sarılarak kendilerini her türlü sapkınlıktan korumalarını vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İ'tisam, bir şeyden korunmak için ona tutunmaktır. 'İ'tesamû billâh', Allah'ın dinine ve emirlerine sıkıca bağlanarak O'nun koruması altına girmek ve O'na güvenmek demektir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): İ'tisam, bir şeye güvenerek ona sığınmak ve ondan yardım beklemektir. Ayetteki bağlamda, münafıklıktan dönenlerin Allah'a tam bir teslimiyetle bağlanarak O'nun hidayetine ve korumasına sığınmaları anlamını taşır.

4وَأَخْلَصُوا۟h-l-s

Kök:خ ل ص—Dinlerini sadece Allah'a has kılmak, ibadet ve amellerinde samimi olmaktır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İhlas, bir şeyi saf ve katışıksız hale getirmektir. 'Ahlasû dînehum lillâh' ifadesi, dinlerini ve ibadetlerini sadece Allah için yapmak, riya ve gösterişten uzak durmak, samimi bir niyetle hareket etmek demektir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): İhlas, kalbi Allah'tan başkasından arındırmak ve amelleri sadece O'nun rızası için yapmaktır. Ayetteki kullanımı, münafıklıktan dönenlerin imanlarını ve amellerini tam bir samimiyetle Allah'a tahsis etmelerini ifade eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): İhlas, ameli Allah'tan başkasının görmesinden veya övgüsünden arındırmaktır. Bu ayetteki 'ahlasû dînehum lillâh' ifadesi, münafıkların aksine, bu kişilerin dinlerini ve ibadetlerini yalnızca Allah'ın rızasını gözeterek yerine getirmelerini vurgular.

5ٱلْمُؤْمِنِينَe-m-n

Kök:ء م ن—Allah'a, peygamberlerine ve indirdiklerine iman eden, güvenen ve tasdik eden kimselerdir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Mümin, 'emn' (güven, emniyet) kökünden gelir ve kalbiyle tasdik edip diliyle ikrar eden kişidir. Ayetteki 'el-mü'minîn' ifadesi, tevbe edip ıslah olanların, Allah'a tam bir imanla bağlanarak gerçek müminler zümresine dahil olacaklarını belirtir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İman kavramı, Kur'an'da sadece bir inanç beyanı değil, aynı zamanda Allah'a karşı tam bir güven ve teslimiyet halini ifade eder. 'Mü'minîn' kelimesi, bu güven ve teslimiyeti hayatlarına yansıtan, Allah'ın vaatlerine inanan ve O'na itaat eden kişileri tanımlar.

6أَجْرًاe-c-r

Kök:أ ج ر—Yapılan iyi ameller karşılığında Allah tarafından verilecek olan mükâfat ve karşılıktır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Ecir, bir iş karşılığında verilen bedel veya mükâfattır. Ayetteki 'ecran azîmâ' ifadesi, tevbe eden, ıslah olan ve ihlasla Allah'a yönelen müminlere Allah tarafından verilecek olan büyük ve değerli karşılığı vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Ecir, Kur'an'da genellikle dünyevi veya uhrevi bir karşılık olarak kullanılır. Bu ayetteki 'ecran azîmâ' ifadesi, Allah'ın müminlere vaat ettiği, dünyevi karşılıkların ötesinde, ahiretteki sonsuz ve büyük mükâfatı ifade eder.

Nisâ Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

(146) (İllellezîne tâbû ve aslehu va'tesamu Billâhi va ahlesu dînehüm Lillâhi fe ülâike meal mu'minîn* ve sevfe yü'tillâhul mu'minîne ecren azîmâ;)

“Ancak tevbe edenler, durumlarını düzeltenler, Allah'a sarılanlar ve Allah için dinlerine samimi olarak bağlananlar müstesna. İşte bunlar müminlerle beraberdirler. Allah, müminlere büyük bir mükâfat verecektir.”

Eserin tamamını oku