Nisâ Sûresi 152. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İman (أمن), kalbin tasdiki ve güven duymasıdır. Ayetteki 'âmenû' fiili, Allah'ın varlığını ve birliğini, peygamberlerin getirdiği mesajı tereddütsüz kabul etmeyi ve buna göre yaşamayı ifade eder. Bu, sadece sözlü bir ikrar değil, aynı zamanda kalbi bir teslimiyettir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İzutu'ya göre 'iman' (أمن), Kur'an'da sadece inanmak değil, aynı zamanda 'güvenmek' ve 'kendini emniyette hissetmek' anlamlarını da içerir. Bu ayette, Allah'a ve peygamberlerine iman etmek, onlara tam bir güven duymak ve bu güvenle hareket etmek demektir ki bu da kişiyi ilahi vaat edilen ecirlere layık kılar.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Fark (فرق), bir şeyi diğerinden ayırmak, bölmek demektir. Ayetteki 'lem yüferrikû' ifadesi, peygamberlerin risaletlerinin kaynağı olan Allah katında bir bütün olduğunu, dolayısıyla onların arasında üstünlük veya eksiklik gibi bir ayrım gözetilmemesi gerektiğini mecazi olarak anlatır.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Fark (فرق) kelimesi, bir şeyi diğerinden ayırmak, bölmek ve farklılaştırmak anlamlarına gelir. Ayetteki 'lem yüferrikû beyne ehadin minhum' ifadesi, müminlerin Allah'ın gönderdiği peygamberlerin tamamına iman etmeleri gerektiğini, hiçbirini diğerinden ayırarak bir kısmına inanıp bir kısmına inanmamanın caiz olmadığını vurgular.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Ecir (أجر), yapılan bir iş veya hizmet karşılığında verilen bedeldir. Ayette geçen 'ücûrahüm' ifadesi, Allah'a ve peygamberlerine iman edip aralarında ayrım yapmayanlara Allah'ın ahirette vereceği sevap ve mükafatları ifade eder. Bu, ilahi adaletin bir tecellisidir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Ecir (أجر), bir amelin karşılığı olan sevaptır. Bu ayetteki 'ücûrahüm' kelimesi, Allah'ın, iman eden ve peygamberleri arasında ayrım yapmayan kullarına vaat ettiği, dünyada ve ahiretteki hayırlı karşılıkları, yani mükafatları kapsar. Bu mükafatlar, Allah'ın cömertliğinin bir göstergesidir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Ğufr (غفر), bir şeyi örterek korumaktır. 'Ğafûr' (غفور) ise, Allah'ın kullarının günahlarını örten, bağışlayan ve onları azaptan koruyan sıfatıdır. Ayetteki 'kâne Allâhu ğafûran' ifadesi, Allah'ın iman eden ve hata eden kullarına karşı affedici olduğunu, tövbe ettiklerinde günahlarını bağışlayacağını vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Ğafûr (غفور), Allah'ın esma-i hüsnasından olup, günahları çokça bağışlayan demektir. Bu ayette, Allah'ın iman eden ve peygamberler arasında ayrım yapmayan kullarına karşı affedici olduğunu, onların küçük kusurlarını veya geçmişteki hatalarını bağışlayabileceğini ifade eder. Bu, Allah'ın rahmetinin bir göstergesidir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Rahmet (رحمة), acımak, şefkat göstermek ve iyilik dilemektir. 'Rahîm' (رحيم) ise, Allah'ın kullarına karşı çok merhametli ve şefkatli olduğunu ifade eden bir sıfatıdır. Ayetteki 'rahîmen' ifadesi, Allah'ın müminlere karşı sonsuz merhamet sahibi olduğunu, onlara ecirlerini verirken bu merhametle muamele edeceğini belirtir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Rahîm (رحيم) kelimesi, Allah'ın kullarına karşı sürekli ve özel bir merhamet gösterdiğini ifade eder. Bu ayette, Allah'ın iman eden ve peygamberler arasında ayrım yapmayanlara karşı sadece bağışlayıcı değil, aynı zamanda onlara lütuf ve ihsanıyla muamele eden, şefkatli bir Rab olduğunu vurgular. Bu, müminler için büyük bir müjdedir.