Nisâ Sûresi 35. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'havf' kelimesini, bir şeyin olumsuz sonucunu beklemekten kaynaklanan ruhsal bir tedirginlik olarak tanımlar. Ayetteki 'خِفْتُمْ' ifadesi, karı-koca arasındaki ayrılığın (şikaak) gerçekleşmesinden duyulan endişeyi, yani bu durumun olumsuz sonuçlarından sakınma halini ifade eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'havf'ı, bir şeyin vuku bulmasından veya bir şeyin elden gitmesinden duyulan üzüntü ve endişe olarak açıklar. Ayetteki bağlamda, evlilik birliğinin bozulması ihtimaline karşı duyulan kaygıyı ve bu durumun önlenmesi gerekliliğini vurgular.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'şikaak' kelimesini, iki tarafın birbirine muhalif olması, her birinin diğerinden ayrı bir yol tutması olarak açıklar. Ayetteki 'şikaak' ifadesi, eşler arasındaki derin fikir ayrılığını ve uzlaşmazlığı, yani evlilik birliğini tehdit eden ayrılık halini belirtir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'şikaak'ı, 'birbirine karşı gelmek, düşmanlık etmek' anlamında kullanır. Ayetteki 'şikaak beynehimâ' ifadesi, eşlerin birbirine sırt çevirmesi, aralarındaki uyumun bozulması ve çatışma durumunu mecazi olarak ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'şakk' kökünün 'ayırmak, yarmak' anlamından hareketle, 'şikaak'ı, iki tarafın birbirinden ayrılması, her birinin diğerine karşı durması olarak açıklar. Bu ayette, eşlerin bir bütün olmaktan çıkıp, birbirine zıt iki ayrı taraf haline gelmesini ifade eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'hakem' kelimesini, ihtilaflı konularda hüküm veren, adaletle karar veren kişi olarak tanımlar. Ayetteki 'hakemen' ifadesi, eşler arasındaki anlaşmazlığı çözmek, aralarını bulmak üzere seçilen tarafsız ve adil kişiyi ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'hakem'in, 'hüküm veren, doğruyu yanlıştan ayıran' anlamlarına geldiğini belirtir. Bu ayette, aile içi anlaşmazlıkta doğru yolu bulmak ve adil bir çözüm üretmek için görevlendirilen kişiyi ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'hükm' kavramının Kur'an'da 'yargılamak, karar vermek' anlamında kullanıldığını belirtir. 'Hakem' ise bu yargılama ve karar verme işini üstlenen kişidir. Ayetteki 'hakemen' ifadesi, eşler arasındaki ihtilafı çözmek için yetkilendirilmiş, tarafsız bir yargılayıcı rolündeki kişiyi işaret eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ıslah' kelimesini, 'fesad'ın (bozulma) zıddı olarak, bir şeyi düzeltmek, iyileştirmek ve uygun hale getirmek olarak açıklar. Ayetteki 'yurîdâ ıslaahan' ifadesi, hakemlerin eşler arasındaki bozulmuş ilişkiyi düzeltme, barıştırma ve yeniden uyum sağlama niyetini vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'ıslah'ın, 'bir şeyi iyi hale getirmek, faydalı kılmak' anlamında kullanıldığını belirtir. Bu ayette, hakemlerin arabuluculuk yaparak eşler arasındaki anlaşmazlığı giderme, ilişkilerini onarma ve faydalı bir sonuca ulaştırma çabasını ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'ıslah' kavramının Kur'an'da genellikle 'bozuk olanı düzeltme, iyiliği tesis etme' anlamında kullanıldığını belirtir. Ayetteki bağlamda, eşler arasındaki 'şikaak' (ayrılık) durumunu ortadan kaldırarak, yeniden 'salâh' (uyum, barış) halini oluşturma gayretini ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'tevfik' kelimesini, 'iki şeyin birbirine uygun düşmesi, uyum sağlaması' olarak açıklar. Ayetteki 'yuvaffikillahü beynehümâ' ifadesi, hakemlerin ıslah çabası sonucunda Allah'ın eşler arasında uyumu, anlaşmayı ve barışı lütfetmesini ifade eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'tevfik'i, 'Allah'ın kuluna hayrı kolaylaştırması, onu hayra muvaffak kılması' olarak tanımlar. Bu ayette, hakemlerin ve eşlerin iyi niyetli çabaları neticesinde Allah'ın, eşler arasındaki anlaşmazlığı çözme ve barışı sağlama konusunda onlara yardım etmesini, bu işi kolaylaştırmasını ifade eder.