Nisâ Sûresi 39. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İman (أمن), kalbin tasdiki ve güven duymasıdır. Ayetteki 'âmenû' ifadesi, sadece sözlü ikrarı değil, aynı zamanda kalben tasdiki ve bu tasdikin getirdiği güvenle hareket etmeyi ifade eder. Allah'a ve ahiret gününe iman, kişinin hayatını bu inanç doğrultusunda şekillendirmesini gerektirir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İzutu'ya göre 'iman' (أمن), Kur'an'da sadece bir inanç beyanı değil, aynı zamanda bir 'güven' ve 'sadakat' ilişkisi kurmayı ifade eder. Bu ayetteki kullanımı, Allah'a ve ahiret gününe duyulan bu güvenin, kişinin davranışlarına yansıması gerektiğini vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'el-yevmü'l-âhir' ifadesini, dünya hayatının sonu ve ahiret hayatının başlangıcı olarak açıklar. Ayetteki bağlamda, bu güne iman, dünya hayatındaki eylemlerin bu inanç doğrultusunda şekillenmesi gerektiğini ima eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'âhir' kelimesinin 'son' anlamına geldiğini ve 'el-yevmü'l-âhir'in, dünya hayatının sonu ve ebedi hayatın başlangıcı olan kıyamet günü olduğunu belirtir. Bu ayetteki kullanımı, bu güne olan inancın, infak gibi salih amelleri teşvik edici bir motivasyon kaynağı olduğunu gösterir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'infak' (نفق) kelimesinin, malı harcamak, tüketmek anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'enfekû' ifadesi, Allah'ın verdiği rızıklardan başkalarına harcama eylemini, yani sadaka ve zekât gibi bağışları ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'infak'ın (نفق), malı Allah yolunda harcamak olduğunu ve bu harcamanın, malın azalması gibi görünse de aslında Allah katında karşılığının katlanarak artacağını ifade eder. Ayetteki kullanımı, imanın bir gereği olarak maldan harcamanın önemini vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'infak' kavramının Kur'an'da sadece maddi harcamayı değil, aynı zamanda zaman, bilgi ve çaba gibi manevi değerleri de kapsayan geniş bir anlam taşıdığını belirtir. Bu ayetteki bağlamda, Allah'ın verdiği rızıklardan harcama, maddi infakı ön plana çıkarır.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'rızık' (رزق) kelimesinin, Allah'ın kullarına bahşettiği her türlü faydalı şeyi kapsadığını belirtir. Ayetteki 'rezekahum' ifadesi, Allah'ın insanlara lütfettiği maddi imkanları ifade eder ve bu imkanlardan infak etmenin gerekliliğini vurgular.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'rızık'ın (رزق), Allah'ın canlılara verdiği yiyecek, içecek ve diğer geçim kaynakları olduğunu açıklar. Ayetteki kullanımı, bu rızıkların Allah'tan geldiğini ve bu nedenle O'nun yolunda harcanması gerektiğini hatırlatır.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'alîm' (عليم) kelimesinin, Allah'ın her şeyi kuşatan, gizli ve açık her şeyi bilen sıfatı olduğunu belirtir. Ayetteki 'kâne'llâhu bihim alîmâ' ifadesi, Allah'ın kullarının imanlarını ve infaklarını bildiğini, dolayısıyla bu eylemlerin karşılıksız kalmayacağını vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'alîm' (عليم) sıfatının, Allah'ın ilminin sonsuzluğunu ve her şeyi kapsayıcılığını ifade ettiğini açıklar. Bu ayetteki kullanımı, Allah'ın kullarının niyetlerini ve amellerini tam olarak bildiğini, bu bilginin de bir uyarı ve teşvik niteliği taşıdığını gösterir.