Efe-ente tusmi'u-ssumme ev tehdî-l'umye vemen kâne fî dalâlin mubîn(in)
Sağırlara sen mi duyuracaksın; yahut körleri ve apaçık bir sapıklık içinde olanları sen mi doğru yola ileteceksin?
Zuhruf Sûresi
Âyet-i kerime uluhiyet mertebesinden, risâlet mertebesine hitaptır.
“Mübîn” açıklayan kelimesi beşinci defa bu sûre-i şerif içinde geçmektedir. 5 ise beş hazret mertebesidir.
Hz. Mevlâna Can ve gönül de yani kalpte hakikat coşkunluklarını kaldıracak takat, kulakta da bunu işitecek istidad yoksa, ben kime ne söyleyeyim? Demektedir.
Denebilir ki efendimiz (s.a.v.) e, kulağında bir problem yok, gözü de görüyor olanlara, niye böyle âyet-i kerimede bildirilmiştir.
Şeriat mertebesi îtibarıyla bu âyet yazıldığı gibidir, târikat mertebesinden bakıldığında ise okuyan kişi daha ciddiyye alarak duygusal olarak bu hâli yaşamamaya çalışır ve bu hâli üstünden atmak için mücâdeleye girişir.
Hakîkat mertebesinden baktığımızda ise, kalpleri vardır fakat (beşeriyetlerini) hissetmezler. Gözleri vardır fakat (maddi varlık olarak bir şey) görmezler. Kulakları vardır fakat (beşeri olarak söylenen sözleri) duymazlar. (Murat Derûni)
فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُم مُّmونَ {الزخرف/41}