Ve-iżâ huşira-nnâsu kânû lehum a'dâen vekânû bi'ibâdetihim kâfirîn(e)
İnsanlar (kıyamet günü) toplandığında, o taptıkları kendilerine düşman oluverir, onların ibadetlerini de inkar ederler.
Ahkâf Sûresi
Terzibaba - Necdet Ardıç
İnsan'ın yakarması, dua etmesi kendisini işiten, gören, bilen, isteneni verme kudretine sahip bulunan varlığa yapılırsa anlamlı olur. Müşriklerin taptıkları putlara gelince bunlardan mahrumdur, kendilerine yalvaranların farkında bile değildir, kıyamete kadar da cevap veremeyeceklerdir. Bütün bunlara rağmen putlara yalvarıp yakaranların şaşkınlıkları apaçık ortadadır. Kıyamet gününde Allah, kendinden başka tapma konusu edinilen varlıklarla onlara tapanları bir araya getirecek, taraflar birbirinden nefret edecekler, tapılanlar Allah’a sığınarak kendilerini savunacak ve gerçekte müşriklerin kendilerine tapmadıklarını da açıklayacaklardır.
Aslında putperestlerin taptıkları kendi nefisleridir. Dışarıda tapınılan şeyler nefsin dışta vücud bulmuş halidir. Tapınılan nesneleri kendilerince anlamlı hale getiren nefisleridir. Şımartılan ve hiçbir kural tanımayan nefis Cenab-ı Hakk’ın karşısında hoşuna giden şeyleri terketmeyeceği için nefislerini ilah olarak görüp ona tapınmışlardır.