Vetesîru-lcibâlu seyrâ(n)
Dağlar yürüdükçe yürür.
Tûr Sûresi
Terzibaba - Necdet Ardıç
~~52.10~
وَتَسٖيرُ الْجِبَالُ سَيْرًا~ ~ ~
52.10 - Ve tesîrul cibâlu seyrâ.
52.10 – “Dağlar yürüdükçe yürür.”
-------------------
Kıyamet hadiselerinden bir hadise de, az da olsa dağların yürümesi-yer değiştirmesidir. Bu hadise de, kıyamet vakti yaklaştığında yeryüzünde bazı coğrafi hadiselerin olacağıdır. İlgili birçok âyet-i kerîme de benzeri ifadeler çok vardır. Netice de bütün dağlar dümdüz olacaktır.
Bu durumu da kendi beden dağımıza tatbik ettiğimizde, bedenimiz başlı başına bir dağdır. Ancak onun içinde bulunan kemiklerimiz ise dağ tepeleridir. İşte ölüm halinde bu tepeler, bir bakıma sallanmaya ve çalkalanmaya başladığında, bu sarsıntıdan artık onlar eski hallerinde olduğu gibi, ayağa kalkamadığından yerde can çekişip sallanıp dururken, günahkârlardan ise, kabir cehennemine doğru gitmeye başlar.
Ancak ehli İrfan bu hallerden etkilenmezler. Çünkü beden dağlarını ve varlıklarını, daha dünyada iken Hakk’a teslim etmiş, ve sadece ruh olarak kalmış olduklarından,
onlarda sallanacak ve çalkalanacak bir şey olmadığından, dünya âleminden berzah âlemine kolayca geçerler.