Vâkıa Sûresi 30. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'zıll' kelimesini güneşin veya ateşin ışığının ulaşmadığı yer olarak tanımlar. Ayetteki 'zıllin memdûd' ifadesi, cennetteki gölgenin dünyadaki gibi geçici olmadığını, aksine sürekli ve kesintisiz olduğunu vurgular. Bu, cennet ehlinin rahatlığını ve huzurunu simgeler.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'zıll' kelimesinin mecazi kullanımlarına değinir. Bu ayetteki 'zıll', gerçek bir gölge olmanın ötesinde, cennetin sunduğu sürekli bir rahatlık ve huzur halini ifade eder. 'Memdûd' ile birlikte kullanılması, bu rahatlığın sonsuzluğunu pekiştirir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'daki 'zıll' kavramının genellikle olumlu bir çağrışım taşıdığını belirtir. Özellikle cennet tasvirlerinde 'gölge', serinlik, huzur ve emniyetin sembolüdür. 'Memdûd' sıfatıyla birlikte kullanılması, bu olumlu durumun kesintisiz ve sonsuz olduğunu gösterir, dünyevi gölgelerin geçiciliğinin aksine.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'memdûd' kelimesini 'uzatılmış, yayılmış' olarak açıklar. Bu bağlamda, cennetteki gölgenin dünyadaki gibi belirli bir zaman dilimiyle sınırlı olmadığını, aksine sürekli ve kesintisiz bir şekilde var olduğunu belirtir. Bu, cennetin sonsuz nimetlerinden biridir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'medd' kökünün 'uzatmak, yaymak, genişletmek' anlamlarına geldiğini ifade eder. 'Memdûd' ise 'uzatılmış, yayılmış' demektir. Ayetteki 'zıllin memdûd' ifadesi, cennetin gölgesinin hiçbir zaman kısalmayacağını, daima geniş ve ferahlatıcı olacağını vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'memdûd' kelimesinin Kur'an'daki kullanımının, bir şeyin sürekliliğini ve kesintisizliğini ifade ettiğini belirtir. Vâkıa Suresi'ndeki bu kullanım, cennetin gölgesinin dünyadaki gibi güneşin hareketine bağlı olmadığını, aksine daimi bir serinlik ve huzur kaynağı olduğunu gösterir.