İçeriğe atla
Müddessir 17Cüz 29 · Sayfa 575

Müddessir Sûresi 17. Âyet

المدثر

Sohbete sor

Seurhikuhu sa'ûdâ(n)

Ben onu dimdik bir yokuşa sardıracağım.

Müddessir Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

“Sa‘ûd” (Sarp Yokuş) Nefs-i emmâre’nin (kötülüğü emreden nefs) kibir, inat ve azgınlık (tuğyan) gibi sıfatları, dünyada iken kişiye “sarp bir yokuş” tırmanıyormuş hissi verir. Âhirette bu sıfatlar, kişinin tırmanmak zorunda kalacağı gerçek bir “sa‘ûd” (sarp yokuş) olarak karşısına çıkar.

İnsanın dünyada iken işlediği ameller, âhirette somut birer surete bürünür. İyi ameller güzel suretlere, kötü ameller ise bu ayetteki “sarp yokuş” gibi azap suretlerine dönüşür.

Nefs-i emmâre’nin dünyada iken sahip olduğu kibir, inat ve tuğyanın âhirette somutlaşmış azap sureti (sarp yokuş) olarak karşısına çıkmasıdır. Bu azaptan kurtulmanın yolu, dünyada iken nefsi terbiye etmek (tecrîd), kalbi mâsivâdan arındırmak ve işleri Allah’a havale etmektir (tefvîz).[27]