Tekvîr Sûresi 18. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'subh' kelimesini gecenin karanlığının ardından beliren aydınlık olarak tanımlar. Ayetteki 've' harfiyle yemin edilen bu 'subh', Allah'ın kudretinin ve düzeninin bir nişanesi olarak vurgulanır, karanlıktan aydınlığa geçişin başlangıcıdır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'subh' kelimesinin mecazi olarak 'açıklık' ve 'ortaya çıkma' anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki kullanımıyla, gecenin gizlediği şeylerin sabahın aydınlığıyla ortaya çıkması, hakikatin belirmesi anlamını taşır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'da 'subh' kavramının sadece bir zaman dilimi olmaktan öte, ilahi bir işaret ve yaratılışın düzenini gösteren bir fenomen olarak ele alındığını vurgular. Ayetteki yemin, bu ilahi düzenin önemine dikkat çeker.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'teneffese' fiilini 'sabahın nefes alması' olarak açıklar ve bunun mecazi bir ifade olduğunu belirtir. Sabahın karanlığı dağıtıp aydınlığı yayması, sanki bir canlının nefes alıp genişlemesi gibidir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'nefes' kelimesinin temel anlamının 'soluk' olduğunu, ancak 'teneffese' fiilinin 'genişlemek, rahatlamak' anlamlarına da geldiğini ifade eder. Ayetteki 'sabahın nefes alması', karanlığın sıkıntısından sonra aydınlığın ferahlaması ve yayılmasıdır.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'teneffese' fiilinin 'sabahın aydınlığının yayılması ve belirginleşmesi' anlamında kullanıldığını belirtir. Bu, sabahın canlı bir varlık gibi canlanıp etrafa ışık saçmasını ifade eden güçlü bir mecazdır.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'teneffese' fiilinin Kur'an'daki mecazi kullanımlarına dikkat çekerek, bu ayette sabahın karanlığı dağıtıp aydınlığıyla 'nefes alması'nın, ilahi bir yaratılış mucizesi ve düzenin bir göstergesi olduğunu vurgular. Sabahın canlılık kazanması ve etrafa yayılması anlamındadır.