İstikāmet

Tanım

İstikāmet (الاستقامة), tasavvufun en yüksek ahlâkî makamlarından biridir — doğru yolda dosdoğru durabilme. Sözlük anlamı "dimdik durma, eğrilmemekme"dir. Sufî ıstılâhında ise sâlikin Hakk'ın çizdiği sırât-ı müstakîmden ne sağa ne sola sapmadan, sürekli olarak yürümesidir.

"Beni Hûd Sûresi İhtiyarlattı"

İstikāmetin Kur'ânî temeli Hûd 11/112'dir: "Festekım kemâ ümirte" — "Emrolunduğun gibi dosdoğru ol."

Aynı Düstûrun Bir Başka Geçişi

Fussilet 41/30: "İnnellezîne kâlû rabbüne'llâhu sümme'stekâmû tetenezzelü aleyhimü'l-melâ'iketü ellâ tehâfû ve lâ tahzenû" — "Rabb'imiz Allah'tır deyip sonra dosdoğru olanlara melekler iner: 'Korkmayın ve üzülmeyin.'"

"İstikāmet, Kerâmetten Üstündür"

Klasik mutasavvıfların altın özlü sözü: "el-İstikāmetü hayrun mine'l-kerâmet" — "İstikāmet kerâmetten hayırlıdır."