Muhammed Tevfik

Muhammed Tevfik Efendi

Zâhir ve bâtın ilimlerin mazharı, sâliklerin mürebbisi, tevhid şehrinin sultanı ve manevî nurların kaynağı olan Muhammed Tevfik Efendi, Nazilli'de doğdu. Dini ilimleri ve seyrü sülûkunu babası Ali Gâlib Vasfî Efendi'nin gözetiminde ikmâl etti. Babasının vefatından sonra yerine Nazilli müftüsü oldu ve aynı zamanda uzun yıllar Uşşâkî şeyhliği yaparak 1280'deki (1864) vefatına kadar halkı irşad etti. Kabri Muhammed Zühdî Efendi'nin yanında Yeşil Türbe'dedir. Muhammed Tevfik Efendi'nin bilinen iki halifesinden ilki Ömer Hulûsî Efendi, diğeri de Bozdoğanlı Mustafa Fethi Baba'dır. Tarikat Ömer Hulûsî ile devam etmiştir.

Mustafa Fethi Baba'nın şeyhe intisabı ile ilgili şöyle bir olay anlatılmaktadır: Nakşibendiyye'nin Hâlidiyye koluna bağlı bir şeyhten terbiye gören Fethi Baba'ya bir gece mana âleminde "Nazilli'ye git ve orada abdest al" diye emir verilir ve bu rüya üç defa tekrar eder. Bunun üzerine yayan olarak Nazilli'ye gelir ve Muhammed Tevfik Efendi'yle buluşur. Geliş sebebini anlatır. Muhammed Tevfik Efendi "Evladım ilminiz var, hilâfetiniz var, tekrar intisaba hacet yoktur" dese de Fethi Baba ısrar eder. "Öyle ise yeniden bir abdest al, gel" diye emir buyurur. Böylece rüyanın sırrı ortaya çıkar.

Nutk-ı Şeriflerinden

Anladım hikmet neden olmaz gönül gamdan beri
Tâlib-i hüzn olmak ister nâr-ı aşka müşterî

Derd ile gamdan safâdan gönlümün pervâsı yok
Sanki iklim-i belânın Hüsrev ü İskender'i

Âh u vâhı âdet etmiş rûz u şeb eyler figân
Kendini hüzne safâ sanmış bu gam hâhişgeri

Neşve-i câm-ı Cem olsa istemez gönlüm yine
Külbe-i ahzâna vâsıl olduğu günden beri

Şâh-ı aşkın dest-i feyzinden kadeh nûş eyledim
Öyle mest oldum ki çeşmim görmüyor hiçbir şeyi

Ağlayıp yanmak sezâdır kalb-i sevdâ-hâhıma
Çünkü oldu merhametsiz bir perinin çâkeri

Görseler erbâb-ı vicdân merhamet eyler bana
Sîne-i hüznümde açtı yara sevdâ hançeri

Olmasın aslâ mükedder hâtırın Tevfîk-i zâr
Vâdi-i zulmâta düşmüşün Hızır'dır rehberi