Yûnus Sûresi 102. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'nazar' kökünün 'basiret' ve 'intizar' gibi anlamlara geldiğini belirtir. 'İntizar', bir şeyin meydana gelmesini beklemek, gözlemek demektir. Ayetteki 'yentezirûne' ifadesi, inkarcıların kendilerinden önceki kavimlerin başına gelen azabı bekleyip beklemedikleri, yani o akıbeti hak edip etmedikleri sorgulanmaktadır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'intizar' kelimesinin Kur'an'da bazen 'beklemek' bazen de 'gözlemek' anlamında kullanıldığını ifade eder. Bu ayetteki kullanımı, 'kendilerinden öncekilerin başına gelen felaketleri mi bekliyorlar?' şeklinde, yani o felaketlerin kendilerine de gelmesini mi gözlüyorlar manasındadır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'nazar' kökünün Kur'an'daki kullanımının sadece fiziksel görme ile sınırlı olmadığını, aynı zamanda 'düşünmek', 'beklemek' ve 'sonucu gözlemek' gibi entelektüel ve duygusal boyutları da içerdiğini belirtir. Ayetteki 'yentezirûne', inkarcıların geçmişin derslerinden ibret almayıp, benzer bir sonu beklemeleri anlamında kullanılır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'eyyâm' kelimesinin Kur'an'da bazen 'günler' anlamında, bazen de 'olaylar', 'hadiseler' ve 'geçmiş milletlerin başına gelen musibetler' anlamında kullanıldığını açıklar. Bu ayetteki 'eyyâmi'l-lezîne halav' ifadesi, geçmiş kavimlerin yaşadığı felaketleri, helak oluşlarını ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'yevm' kelimesinin sadece zaman dilimini değil, aynı zamanda o zaman diliminde meydana gelen önemli olayları ve akıbetleri de ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'eyyâm' kelimesi, geçmiş ümmetlerin helak edilişleri gibi büyük ve ibret verici olayları kasteder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'yevm' kelimesinin Kur'an'da mecazi kullanımlarına dikkat çeker. Bu ayetteki 'eyyâm', geçmiş kavimlerin yaşadığı 'musibet günleri' veya 'helak günleri' anlamında kullanılarak, onların akıbetlerinin bir ibret vesilesi olduğunu vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'halâ' fiilinin 'bir yerin boş kalması', 'bir şeyin geçip gitmesi' anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'halav' ifadesi, kendilerinden önceki kavimlerin helak olup, yeryüzünden silinip gitmelerini, yani varlıklarının sona ermesini ifade eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Es-Sicistânî, 'halâ' fiilinin Kur'an'da 'geçmiş' ve 'yok olmuş' anlamlarında kullanıldığını açıklar. Bu ayetteki 'halav', geçmiş ümmetlerin helak olarak ortadan kalktıklarını, geride sadece ibretlik kalıntılar bıraktıklarını vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): El-Kefevî, 'müntazır' kelimesinin 'bir şeyin olmasını bekleyen kişi' anlamına geldiğini ve bu beklemenin bazen umutla, bazen de korkuyla olabileceğini belirtir. Ayetteki 'minel-müntazirîn' ifadesi, hem inkarcıların azabı bekleyişini hem de Hz. Peygamber'in ilahi adaletin tecellisini bekleyişini kapsar.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'intizar'ın 'bir şeyin meydana gelmesini gözlemek' olduğunu ve bu ayetteki 'müntazirîn' kelimesinin, Hz. Peygamber'in inkarcıların akıbetini, ilahi vaadin gerçekleşmesini bekleyenlerden olduğunu ifade ettiğini açıklar. Bu, bir tehdit ve uyarı niteliği taşır.