Yûnus Sûresi 47. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Ümmet, aynı din veya zaman diliminde bir araya gelmiş topluluktur. Ayetteki kullanımı, her bir peygamberin gönderildiği belirli bir insan grubunu ifade eder ve bu grupların ilahi yargıya tabi tutulacağını belirtir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Ümmet, bir peygamberin davetine icabet eden veya belirli bir şeriat üzere yaşayan topluluktur. Bu ayette, Allah'ın her topluluğa bir yol gösterici gönderdiğini ve onların bu rehberlik üzerinden sorumlu tutulacağını vurgular.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Resul, Allah'ın emir ve yasaklarını insanlara ulaştırmak için gönderdiği kişidir. Ayetteki 'her ümmetin bir resulü vardır' ifadesi, ilahi iletişimin evrenselliğini ve her topluluğa bir uyarıcının gönderildiğini gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Resul, gönderilen ve bir mesajı ileten kişidir. Kur'an bağlamında, Allah'ın vahyini insanlara tebliğ eden peygamberleri ifade eder. Ayette, bu resullerin gelişinin ilahi yargının başlangıcı olduğunu belirtir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Resul kavramı, Kur'an'da Allah ile insanlar arasında bir aracı rolünü üstlenen, ilahi mesajı taşıyan ve tebliğ eden kişi olarak merkezi bir öneme sahiptir. Bu ayette, resulün gelişi, bir topluluğun ilahi adaletle yüzleşmesinin tetikleyicisi olarak sunulur.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Kada fiili, bir işi bitirmek, hükmünü vermek anlamlarına gelir. Ayetteki 'kudıye beynehum' ifadesi, peygamberlerin tebliğinden sonra ümmetler arasında adil bir yargılama yapılacağını ve nihai kararın verileceğini belirtir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Kada, bir şeyi tamamlamak, hükmetmek ve kesin bir karara varmak demektir. Ayette, peygamberlerin gelmesiyle birlikte, ümmetlerin amelleri hakkında ilahi adaletin tecelli edeceği ve hükmün verileceği vurgulanır.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Kada kelimesi, Kur'an'da genellikle ilahi iradenin kesinleşmesi, hükmün infazı ve yargılamanın tamamlanması anlamlarında kullanılır. Bu ayette, peygamberlerin tebliğ görevinin ardından, ümmetlerin akıbetleri hakkında ilahi hükmün kesinleşeceğini ifade eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Kıst, adalet ve doğruluk demektir. Ayetteki 'bil-kıst' ifadesi, ümmetler arasındaki yargılamanın tamamen adil ve hakkaniyetli bir şekilde gerçekleşeceğini, kimseye haksızlık yapılmayacağını garanti eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Kıst, bir şeyi eşit ve adil bir şekilde bölüştürmek, hakkaniyetle davranmaktır. Bu ayette, Allah'ın hükmünün mutlak adalet üzere olacağını, hiçbir ümmete zulmedilmeyeceğini vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Kıst, Kur'an'da adaletin en temel ve vazgeçilmez ilkesi olarak geçer. İlahi yargının 'bil-kıst' olması, Allah'ın mutlak adaletini ve her eylemin karşılığının tam olarak verileceğini ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Zulüm, bir şeyi ait olduğu yerden başka bir yere koymak, haksızlık etmek demektir. Ayetteki 'lâ yuzlemûn' ifadesi, ilahi yargıda kimseye zerre kadar haksızlık yapılmayacağını, herkesin hak ettiğini bulacağını kesin bir dille ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Zulüm, hakkı eksiltmek veya başkasının hakkına tecavüz etmektir. Bu ayette, Allah'ın adaletinin mükemmelliğini vurgulayarak, hiçbir ümmetin veya bireyin ilahi yargıda haksızlığa uğramayacağını, amellerinin karşılığının tam olarak verileceğini belirtir.