Kureyş Sûresi 1. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'elf' (ألف) kökünün 'bir araya getirmek, toplamak, ülfet etmek, alışmak' anlamlarına geldiğini belirtir. 'Îlâf' ise bu kökten türeyen bir masdar olup, Kureyş'in ticari seyahatlerindeki birliğini, uyumunu ve bu seyahatlere alışkın olmalarını, dolayısıyla bu durumun onlar için bir nimet olduğunu vurgular. Ayetteki 'lâm' harfi, bu nimetin Kureyş için olduğunu gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'îlâf' kelimesini 'alışkanlık, ülfet' olarak açıklar. Kureyş'in yaz ve kış yolculuklarına alışkın olmaları ve bu yolculuklarda bir düzen ve güvenlik içinde bulunmaları, ayetteki 'îlâf'ın temel anlamını oluşturur. Bu, onların geçim kaynaklarını sağlayan bir düzenin varlığına işaret eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'ülfet' kavramının Kur'an'da toplumsal birliği ve uyumu ifade ettiğini belirtir. 'Îlâf' kelimesi, Kureyş kabilesinin kendi içindeki ve dış dünyayla olan ilişkilerindeki uyumu, birliği ve bu sayede ticari faaliyetlerini sürdürebilme yeteneğini sembolize eder. Bu, onların sosyal ve ekonomik düzenlerinin temelini oluşturan bir 'alışkanlık' ve 'uzlaşma' halidir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, Kureyş'in, Fihr b. Mâlik'in soyundan gelen ve Mekke'de yaşayan büyük bir kabile olduğunu belirtir. Ayetteki 'Kureyş' kelimesi, bu kabilenin ticari faaliyetlerinin ve bu faaliyetler sayesinde elde ettikleri refahın kaynağı olan 'îlâf'a dikkat çekmek için kullanılmıştır.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'Kureyş' isminin 'toplamak, bir araya getirmek' anlamındaki 'karaşe' kökünden geldiğini ve bu kabilenin ticaretle uğraşarak mal toplamasından veya dağınık kabileleri bir araya getirmesinden dolayı bu ismi aldığını belirtir. Ayetteki kullanımı, bu kabilenin ticari birliğini ve gücünü vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): el-Kefevî, Kureyş'in, Kâbe'nin hizmetkârı ve Mekke'nin yöneticisi olan şerefli bir kabile olduğunu ifade eder. Ayetteki 'Kureyş'in îlafı' ifadesi, bu kabilenin sahip olduğu ayrıcalıklı konumu ve bu konumun getirdiği ticari imkanları işaret eder.