Kâfirûn Sûresi 3. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'abd' kökünü 'tevazu ve boyun eğme' olarak tanımlar. 'İbadet' ise, en üst düzeyde tevazu ve boyun eğme ile birlikte Allah'a yönelmek, O'na kulluk etmek demektir. Ayetteki 'âbidûn' kelimesi, müşriklerin kendi ilahlarına gösterdikleri bu türden bir kulluğu ifade eder, ancak bu kulluk Allah'ın istediği manada değildir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'abd' kelimesinin 'itaat etmek' anlamını vurgular. 'Âbidûn' ise, itaat edenler, kulluk edenler demektir. Ayette, müşriklerin kendi taptıklarına itaat etme ve kulluk etme biçimlerinin, müminlerin Allah'a olan itaat ve kulluğundan farklı olduğu belirtilir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'ibadet' kavramının Kur'an'daki temel anlamının 'Allah'a tam bir teslimiyet ve boyun eğme' olduğunu belirtir. 'Âbidûn' kelimesi, bu teslimiyet ve boyun eğme eylemini gerçekleştirenleri ifade eder. Ayette, müşriklerin taptıkları varlıklara gösterdikleri bu teslimiyetin, Allah'a gösterilmesi gereken gerçek ibadetten farklı olduğu vurgulanır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'abd' fiilinin 'kulluk etmek, itaat etmek' anlamını açıklar. 'A'budu' ifadesi, Hz. Peygamber'in yalnızca tek olan Allah'a yönelerek, O'nun emirlerine tam bir teslimiyetle itaat etmesini ve O'na kulluk etmesini ifade eder. Bu, müşriklerin çok tanrılı ibadet anlayışından tamamen farklıdır.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'abd' kökünün 'tevazu ve boyun eğme' anlamını vurgular. 'A'budu' fiili, konuşanın (Hz. Peygamber'in) Allah'a karşı duyduğu en üst düzeyde tevazu ve teslimiyetle gerçekleştirdiği ibadeti ifade eder. Ayetteki kullanımı, bu ibadetin sadece Allah'a özgü olduğunu ve başkalarıyla paylaşılamayacağını gösterir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'abd' kökünün Kur'an'daki temel anlamının 'Allah'a karşı mutlak itaat ve teslimiyet' olduğunu belirtir. 'A'budu' fiili, bu mutlak itaatin ve teslimiyetin fiiliyata dökülmüş halidir. Ayette, Hz. Peygamber'in bu saf ve şirkten arınmış ibadetinin, müşriklerin ibadet anlayışından ayrıldığını net bir şekilde ortaya koyar.