Hûd Sûresi 32. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Hûd 32Cüz 12 · Sayfa 225

Hûd Sûresi 32. Âyet

هود

Kâlû yâ nûhu kad câdeltenâ feekśerte cidâlenâ fe/tinâ bimâ te'idunâ in kunte mine-ssâdikîn(e)

Dediler ki: "Ey Nuh! Bizimle tartıştın ve tartışmayı uzattın. Eğer doğru söyleyenlerden isen, haydi kendisiyle bizi tehdit ettiğin azabı getir."

Hûd Suresi'nin 32. ayeti, Nuh kavminin Nuh peygamberle olan tartışmasını ve ondan azabı getirmesini talep etmelerini konu almaktadır. Ayet, 'cidal' kavramının yoğunluğunu ve 'sıdk' kavramının azap talebiyle ilişkilendirilmesini dilbilimsel olarak öne çıkarır.

1جَادَلْتَنَاc-d-l

Kök:ج د ل—Nuh kavminin Nuh peygamberle yaptığı şiddetli ve tekrarlanan tartışmayı ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): C-d-l kökünden türeyen 'cidal', bir şeyi bükmek, eğmek anlamından gelir ve tartışmada karşı tarafı kendi görüşüne çekmek için yapılan mücadeleyi ifade eder. Ayetteki 'câdeltenâ' ifadesi, Nuh kavminin Nuh'un getirdiği mesajı reddetmek ve onu kendi görüşlerine uymaya zorlamak için gösterdikleri çabayı vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Cidal, bir şeyi diğerine karıştırmak, iç içe geçirmek anlamındadır. Tartışmada da sözler birbirine karışır, hakikat ile batıl iç içe geçer. Ayetteki kullanım, Nuh kavminin Nuh'un sözlerini karıştırma, çarpıtma ve kendi batıl inançlarını savunma çabasını gösterir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'cidal' kavramını Kur'an'da genellikle olumsuz bir bağlamda, hakikati örtbas etmeye yönelik inatçı ve boş tartışmalar için kullanıldığını belirtir. Bu ayetteki 'câdeltenâ' da Nuh kavminin, Nuh'un hakikat çağrısına karşı gösterdiği direnci ve anlamsız tartışmalarını yansıtır.

2فَأَكْثَرْتَk-s-r

Kök:ك ث ر—Nuh kavminin Nuh ile olan tartışmalarının niceliksel olarak çokluğunu ve yoğunluğunu belirtir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): K-s-r kökü, bir şeyin sayısının veya miktarının artması anlamına gelir. 'Fe-ekserte' ifadesi, Nuh kavminin Nuh ile olan tartışmalarının sadece nitelik olarak değil, aynı zamanda nicelik olarak da çok fazla olduğunu, bu tartışmaların sürekli tekrarlandığını ve Nuh'u yorduğunu gösterir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kesret, bir şeyin azlığının zıddıdır ve bir şeyin haddinden fazla olmasını ifade eder. Ayetteki 'fe-ekserte cidâlenâ' ifadesi, Nuh kavminin Nuh ile olan tartışmalarının sıradan bir tartışma olmaktan çıkıp, bıkkınlık verici bir boyuta ulaştığını vurgular.

3جِدَالَنَاc-d-l

Kök:ج د ل—Nuh kavminin Nuh peygamberle yaptığı tartışmanın kendilerine ait olduğunu ve bu tartışmanın bir sonucu olarak Nuh'tan azap talep ettiklerini ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Cidal, karşıt görüşleri savunmak için yapılan çekişmeli konuşmadır. Buradaki 'cidâlenâ' ifadesi, Nuh kavminin kendi inançlarını ve argümanlarını Nuh'a karşı savunma çabasını ve bu tartışmanın öznesinin kendileri olduğunu belirtir. Bu tartışma, Nuh'un tebliğine karşı bir direniş biçimidir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'cidal' kelimesinin Kur'an'da genellikle hakikati kabul etmeme, inatlaşma ve boş sözlerle zaman geçirme anlamlarında kullanıldığını belirtir. 'Cidâlenâ' ifadesi, Nuh kavminin Nuh'un uyarılarına karşı gösterdiği bu inatçı ve sonuçsuz tartışmayı ifade eder.

4فَأْتِنَاe-t-y

Kök:أ ت ي—Nuh kavminin, Nuh'tan tehdit ettiği azabı getirmesini talep etmesini ifade eden bir emir kipidir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): E-t-y kökü, bir yere gelmek, ulaşmak, bir şeyi getirmek anlamlarına gelir. 'Fe'tinâ' emri, Nuh kavminin Nuh'tan, kendilerini tehdit ettiği azabı fiilen getirmesini, yani o azabın gerçekleşmesini talep etmesini ifade eder. Bu talep, onların Nuh'un sözlerine inanmadıklarını ve onu sınadıklarını gösterir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): E-t-y, bir şeyin meydana gelmesi veya bir şeyin bir yere ulaşmasıdır. Ayetteki 'fe'tinâ' ifadesi, Nuh kavminin Nuh'tan, vaat ettiği azabın kendilerine ulaşmasını, yani o azabın başlarına gelmesini istediğini açıkça ortaya koyar. Bu, onların alaycı ve meydan okuyucu tavrını yansıtır.

5تَعِدُنَاv-'-d

Kök:و ع د—Nuh'un kavmini uyardığı ve gerçekleşeceğini bildirdiği azabı ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): V-'-d kökü, bir şeyin olacağını bildirmek, söz vermek anlamına gelir. 'Te'idunâ' ifadesi, Nuh'un kavmine, inkarları ve isyanları devam ederse başlarına gelecek olan azabı önceden haber verdiğini gösterir. Kavim ise bu vaadi bir tehdit olarak algılamış ve gerçekleşmesini talep etmiştir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Va'd, hem hayır hem de şer için kullanılır. Burada 'te'idunâ' ifadesi, Nuh'un kavmine yönelik şer bir vaadi, yani azap vaadini ifade eder. Kavim, bu vaadin gerçekleşmesini isteyerek Nuh'a meydan okumaktadır.

6الصَّادِقِينَs-d-q

Kök:ص د ق—Sözlerinde ve iddialarında doğru olan kimseleri ifade eder; Nuh kavmi, Nuh'un doğru sözlü olup olmadığını azabın gelmesiyle sınamak istemektedir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): S-d-q kökü, sözün gerçeğe uygun olması, doğru söylemek anlamına gelir. 'Es-sâdikîn' ifadesi, Nuh kavminin, Nuh'un azapla ilgili sözlerinin doğru olup olmadığını, yani onun gerçekten peygamber olup olmadığını azabın gelmesiyle ispatlamasını talep ettiğini gösterir. Bu, onların Nuh'a olan inançsızlıklarının bir göstergesidir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'sıdk' kavramının Kur'an'da sadece sözün doğruluğunu değil, aynı zamanda kişinin içsel inancının ve eylemlerinin de sözleriyle uyumlu olmasını ifade ettiğini belirtir. Bu ayetteki 'es-sâdikîn' ifadesi, Nuh kavminin, Nuh'un peygamberlik iddiasının ve azapla ilgili uyarılarının gerçekliğini, yani onun 'sâdık' olup olmadığını somut bir delille (azabın gelmesiyle) görmek istediklerini vurgular.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sıdk, yalanın zıddıdır ve sözün hakikate uygun olmasıdır. Ayetteki 'min es-sâdikîn' ifadesi, Nuh kavminin Nuh'a, eğer gerçekten doğru söylüyorsa, yani azap vaadi gerçekse, o azabı getirmesini talep ettiğini gösterir. Bu, onların Nuh'un sözlerine şüpheyle yaklaştıklarını ve onu yalancılıkla itham ettiklerini ima eder.

Hûd Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

~~11.32~
قَالُوا يَا نُوحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَاَكْثَرْتَ جِدَالَنَا فَاْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا اِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقٖينَ
~ ~ ~
11.32 - Gâlû yâ nûhu gad câdeltenâ feekserte cidâlenâ feé'tinâ bimâ teıdunâ in kunte mines sâdigîn.

Diyanet Meali:

11.32- Dediler ki: "Ey Nuh! Bizimle tartıştın ve tartışmayı uzattın. Eğer doğru söyleyenlerden isen, haydi kendisiyle bizi tehdit ettiğin azabı getir." Elmalılı Hamdi Yazır Meali:

11.32- Ey Nuh! dediler: cidden bize mücadele ettin, cidalimizde çok ileri de gittin de haydi bizi tehdit edip durduğun azabı getir de görelim, sadıklardan isen

Duyu organlarının getirdiği bilgiye göre hareket eden zekadır. Zekâ dünya işleri ile meşgul olur. Akla ulaşamaz. Bu yüzden azap varsa görmek, işitmek ister. Hatta tatmak ister. İnanması için duyularla desteklenmesi şarttır.

950 yıl boyunca süren tebliğin karşılığı elbette çok büyük olacaktır. Bir şey geciktirilirse ya tövbe için zaman verilir ya da azabın büyümesi gerçekleşir.

Tufan hadisesi ise tamamen silme-süpürme olmuştur… N.M.

----------------------
rtfSndPly*11.33*

11- Hud Suresi- Ayet 33

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(1)

Altı Peygamber - Hz.Nuh (a.s) Neciyullah