Tebbet Sûresi 3. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'صلى' fiilinin asıl anlamının ateşe maruz kalmak, ateşe girmek ve onunla yanmak olduğunu belirtir. Ayetteki 'سَيَصْلَىٰ' ifadesi, gelecekte kesin olarak gerçekleşecek olan ateşe girme ve yanma eylemini ifade eder. Bu, azabın kaçınılmazlığını vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'صلى النار' ifadesini 'ateşe girecek' veya 'ateşle yanacak' şeklinde açıklar. Ayetteki kullanımı, Ebu Leheb'in akıbetinin cehennem ateşi olacağını mecazi bir anlatımla değil, doğrudan bir gerçeklik olarak ortaya koyar.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'صلى' fiilinin Kur'an'daki kullanımlarının genellikle cehennem ateşiyle ilişkilendirildiğini ve bu fiilin 'ateşe maruz kalma, yanma, kavrulma' anlamlarını taşıdığını belirtir. Ayetteki 'سَيَصْلَىٰ' ifadesi, bu fiilin cehennem azabını tasvir eden tipik kullanımlarından biridir ve Ebu Leheb'in bu azaba uğrayacağını kesin bir dille ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'نار' kelimesinin asıl anlamının 'aydınlatan ve yakan şey' olduğunu belirtir. Kur'an'da hem dünya ateşi hem de ahiret ateşi için kullanılır. Bu ayetteki 'نَارًا', cehennem ateşini ifade eder ve onun yakıcı, azap verici niteliğini vurgular.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'نار' kelimesinin genel olarak bilinen ateş anlamında kullanıldığını ve Kur'an'da cehennem azabını ifade etmek için sıkça geçtiğini belirtir. Ayetteki 'نَارًا' kelimesi, Ebu Leheb'in maruz kalacağı azabın somut ve yakıcı bir ateş olduğunu açıkça ortaya koyar.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'nar' kavramının Kur'an'da sadece fiziksel bir ateş olmanın ötesinde, ilahi gazabın ve cezanın bir sembolü olarak kullanıldığını ifade eder. Bu ayetteki 'نَارًا', Ebu Leheb'in Allah'a karşı tutumunun bir sonucu olarak karşılaşacağı ilahi cezayı ve azabı temsil eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'ذات' kelimesinin bir şeyin özünü, mahiyetini ve aynı zamanda bir şeye sahip olma durumunu ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'ذَاتَ لَهَبٍ' ifadesi, ateşin 'leheb' (alev) niteliğine sahip olduğunu, yani alevli bir ateş olduğunu vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'ذات' kelimesinin 'sahip olan' veya 'niteliği olan' anlamında kullanıldığını ve kendisinden sonra gelen kelimeye bir sıfat veya özellik kattığını açıklar. Bu ayette 'نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ' terkibi, ateşin 'alevli' olma özelliğini pekiştirerek, azabın şiddetini ve yakıcılığını daha belirgin hale getirir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'لهب' kelimesini 'ateşin dumansız, saf ve parlak alevi' olarak açıklar. Ayetteki 'ذَاتَ لَهَبٍ' ifadesi, cehennem ateşinin sadece yakıcı değil, aynı zamanda yoğun alevlere sahip olduğunu, yani şiddetli bir şekilde yandığını belirtir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'لهب' kelimesinin 'ateşin yükselen ve parlayan alevi' anlamına geldiğini ifade eder. Bu ayette 'نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ' terkibi, cehennem ateşinin sıradan bir ateş değil, yoğun ve parlak alevleri olan, dolayısıyla daha şiddetli bir azap kaynağı olduğunu vurgular.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'لهب' kelimesinin ateşin en şiddetli ve yakıcı kısmını ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'لَهَبٍ' kelimesi, Ebu Leheb'in adıyla da bir çağrışım yaparak, onun ateşe olan yakınlığını ve bu alevli azaba maruz kalacağını sembolik olarak da güçlendirir.