Muhti'îne mukni'î ruûsihim lâ yerteddu ileyhim tarfuhum(s) veef-idetuhum hevâ/(un)
O gün başlarını dikerek (çağırıldıkları yere doğru) koşarlar. Gözleri kendilerine bile dönmez, kalpleri de bomboştur.
İbrâhîm Sûresi
Terzibaba - Necdet Ardıç
(43) (Muhtuıîne muknıî ruûsihim lâ yerteddu ileyhim tarfuhum, ve ef’idetuhum hevâ’.)
“O gün, başlarını dikerek koşacaklar, gözleri kendilerine bile dönmeyecek ve gönülleri bomboş kalacaktır.”
O günün kargaşası içerisinde nereye gideceklerini bilemez bir halde ve başlarına ne geleceğini bilmeden koşup duracaklardır.