Hicr Sûresi 62. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'kavm' kelimesinin aslen 'kıyâm' (ayakta durmak) kökünden geldiğini ve bir araya gelmiş, bir iş için toplanmış insan topluluğunu ifade ettiğini belirtir. Ayetteki bağlamda Lut (a.s.), karşısındaki varlıkların bir insan topluluğu olduğunu, ancak kimliklerinin belirsizliğini vurgulamaktadır.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'kavm'i 'bir araya gelmiş, belirli bir amaç veya nitelikle birleşmiş insanlar topluluğu' olarak tanımlar. Ayette Lut (a.s.)'ın 'siz bir kavimsiniz' demesi, onların insan suretinde bir topluluk olduğunu kabul ettiğini, ancak sonraki 'münkerûn' kelimesiyle bu topluluğun kimliğine dair bir belirsizliği ifade ettiğini gösterir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'münker' kelimesinin 'bilinmeyen, tanınmayan' anlamına geldiğini belirtir. Lut (a.s.)'ın bu ifadeyi kullanması, gelen misafirlerin kimliğini bilmediğini, onları daha önce görmediğini ve bu durumun kendisinde bir şaşkınlık veya endişe uyandırdığını gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'münkerûn' ifadesini 'tanınmayan, bilinmeyen kişiler' olarak açıklar. Ayetteki bağlamda Lut (a.s.)'ın bu sözü, elçilerin insan suretinde gelmeleri nedeniyle onların kimliğine dair bir belirsizlik yaşadığını ve bu durumun kendisi için alışılmadık olduğunu vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'n-k-r' kökünün 'bilmemek, tanımamak, yabancı olmak' anlamlarını taşıdığını ve Kur'an'da genellikle 'bilinmeyen, yabancı' anlamında kullanıldığını belirtir. Lut (a.s.)'ın 'münkerûn' demesi, elçilerin kimliğinin kendisi için bir sır olduğunu ve bu durumun bir tür 'yabancılık' hissi uyandırdığını gösterir.