Nahl Sûresi 42. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Sabır (صبر), nefsi, akıl ve şeriatın gerektirdiği şeylere hapsetmek veya ondan alıkoymaktır. Ayetteki 'saberû' ifadesi, müminlerin Allah yolunda karşılaştıkları sıkıntılara, düşmanlık ve zulme karşı metanetle durduklarını, şikayet etmeyip tahammül gösterdiklerini ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Sabır, musibetlere karşı dayanıklılık göstermek ve nefsi isyandan alıkoymaktır. Bu ayetteki kullanımı, müminlerin Allah'ın emirlerine uyma ve yasaklarından kaçınma hususunda gösterdikleri sebatı ve zorluklar karşısında gösterdikleri metaneti vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Sabır, Kur'an'da sadece pasif bir dayanıklılık değil, aynı zamanda aktif bir direniş ve sebatkarlık anlamı taşır. Nahl 42'deki 'saberû' fiili, müminlerin inançları uğruna karşılaştıkları her türlü zorluğa karşı gösterdikleri kararlılığı ve azmi ifade eder, bu da onların Allah'a olan bağlılıklarının bir göstergesidir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Rab (رب), aslen terbiye etmek, bir şeyi kademe kademe kemale erdirmek anlamına gelir. Allah için kullanıldığında, O'nun yaratma, rızık verme, terbiye etme ve her şeyi idare etme sıfatlarını kapsar. Ayetteki 'Rabbihim' ifadesi, müminlerin kendilerini terbiye eden, besleyen ve koruyan yegane varlık olarak Allah'ı gördüklerini ve O'na yöneldiklerini belirtir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Rab kelimesi, malik, seyyid, müdebbir, mürebbi ve mutasarrıf anlamlarını içerir. Nahl 42'de 'Rab' kelimesinin kullanılması, müminlerin tevekkül ettikleri varlığın, tüm varoluşun sahibi, yöneticisi ve terbiye edicisi olduğunu, dolayısıyla güvenmeye en layık olan olduğunu vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Tevekkül (توكل), bir işi başkasına havale etmek, ona güvenmek ve dayanmaktır. Allah'a tevekkül etmek ise, işleri O'na bırakmak, O'nun kudretine ve hikmetine güvenmektir. Ayetteki 'yetewekkelûn' ifadesi, müminlerin sabırla birlikte, tüm işlerinde ve sıkıntılarında yalnızca Allah'a güvenip O'na sığındıklarını, O'nun yardımına inandıklarını gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Tevekkül, bir kimsenin işini başkasına bırakması ve ona itimat etmesidir. Kur'an'da Allah'a tevekkül, O'nun her şeye kadir olduğuna ve en iyi vekîl olduğuna inanarak işleri O'na havale etmektir. Nahl 42'deki bu fiil, müminlerin sabırlarının bir neticesi olarak, dünya işlerinde ve ahiret beklentilerinde yalnızca Allah'a dayandıklarını ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Tevekkül, sadece pasif bir teslimiyet değil, aynı zamanda gerekli çabayı gösterdikten sonra sonucunu Allah'a bırakma eylemidir. Nahl 42'deki 'yetewekkelûn' kelimesi, müminlerin sabırla birlikte, üzerlerine düşeni yaptıktan sonra, işlerin nihai sonucunu ve takdirini Rablerine havale ettiklerini, O'nun adaletine ve merhametine güvendiklerini belirtir.